Run Winschoten (100KM)

Door: Pieter den Edel

De dood of de gladiolen.

De run Winschoten een loop waar ik al voor de vijfde keer aan de start mag staan, ik ben gelukkig dat het lichaam al dat ultralopen pikt.

De maand augustus goed kunnen trainen 2 ultra’s en 1 marathon in 4 weken gingen goed zeker de laatste de Monnikentocht een soepele 50 km op tempo tussen de oren zit het goed maar wat doet het lijf op een 100 een afstand die voor ons recreatieve lopers met een gezin en baan niet te plannen valt.

De week voor een loop doe je weinig 2x loslopen en fietsen naar werk gelukkig anders worden ze thuis gek van een stuiterende loper.

Vrijdag middag naar het noorden met Daphne dit jaar helaas geen estafette team ach tis niet anders ff mijn nummer halen en praatje met Richard.

We slapen in den Stallen (hotel) vlakbij de start en lekker rustig geen apres skihut en feestende menigte tot 6 uur in de ochtend zoals in 2016.

Ik krijg het speciale lopers menu een bord pasta zo groot daar kan je 4 man van te eten geven ben wel lekker vol gestapeld zeg ik maar, in de gang loop ik nog wat te klieren met de brandslang ach je moet wat hahah.

Ik slaap goed en bij het ontbijt kletsen met Robert boersma en dan naar het strijd toneel waar het mag gaan gebeuren waar ik ga voor de kwalificatie voor de 120 van Texel een belofte die ik in 2011 mijn moeder gedaan heb zei ging toen de strijd aan tegen kanker ik zei mams ik ga voor jou een keer die 120 lopen…

Waarom Texel dat heeft 2 redenen ten eerste het was het eiland van Jan Knippenberg de 120 was zijn ronde en ook Jan is veel te vroeg gegaan.. Jan is een begrip in de Ultraloop wereld.

Bij de tent waar Daphne als top verzorging zit met heel veel ultralopers en de oude meester joop keizer is het gezellig.

10 uur mag ik los en loop soepel, ronde 1 gaat in 55.45 fors ja maar ik wil wat, er loopt de hele tijd een Duitser uit de wind achter me een scheet deert hem niet dan maar zakken en hopla weg is die pik ik later wel weer op, ronde 2 56.33 en dan voel ik aandrang snel de bosjes in en verder..

Ronde 3 57.21 bij het Rosarium roep ik naar daphne vest die weet dan dat ik ronde 4 een vol racevest wil ook mag ik de lege flesjes lanceren in het gras.

Ronde 4 57.25 lekker vlak de marathon gaat in 3.56 netjes rond 5 58.54 het wordt al zwaarder maar dat mag nu gaat de strijd beginnen, op de 60 loop ik een tussendoor PR die tellen niet maar pep mezelf wel op.

Vanaf 70 is het echt afzien krijg ik hier de rekening van de snelle start ik schreeuw tegen mezelf nee “ik wil dit en ik kan dit” 80 km tik ik af in 7:55 en push mezelf tot het uiterst de poten zitten vol en bij elke versnelling schiet de kramp er nog net niet in.

He daar is de Duitse vriend weer en loop hem voorbij of ik met een 5 km wedstrijd bezig ben.

Ik laat de 9:30 varen maar ga voor een PR niet zeuren ik zing het nummer van Bily ocean ‘ When the going get’s tough’.

Publiek langs de kant vraagt hoeveel rondes nog ik lach en steek 2 vingers omhoog zelfs praten zit er niet meer in…bij het 9 km punt zit een café met veel leuk publiek draaien ze net DJ paul elstak en ja als Feyenoorder ga je dan wel weer ff Sterker door strijd……

90 km in 9.05 de bel voor de laatste ronde in een café nooit fijn maar nu wel nog 10 km afzien op push door en bij 99 km staat Vincent kalkman die zegt nu alles eruit zo hard als je kan alles geven, pers er 1 km lopen op techniek uit bij elke stap voel ik elke vezel in het lichaam door alle kramp heen vlieg ik naar de finish in een fantastisch PR van 10:14 ben compleet leeg en daphne vangt me op zodat ik niet ter aarde stort hahaha.

Nu op naar Texel en welke afstand het gaat worden is nog niet helemaal zeker.

Het zijn toch de gladiolen geworden een mooi pr en heb alles gegeven wat erin zat compleet leeg na afloop heb ik meestal trek in een biertje maar zelfs dat niet, in het hotel douchen en chocomel en dan wil ik maar een ding dat is liggen.

Ben zo trots op daphne zonder haar zijn dit soort dingen niet mogelijk iemand die alles rondom een wedstrijd verzorgt van inpakken tot aan de voeding echt super.

Ciao een uitgetelde Ultrapietje.

Social media

Hollenersee 3/6 uursloop.

Onverwachte avonturen aan de Hollenersee in Duitsland.

Vakantie een mooie tijd om leuke dingen te doen. Onder andere een lange training voor Pieter als voorbereiding voor Winschoten.
Voor Daphne was het gewoon een duurtraining in zone 1 en kijken wat er mogelijk is.

Vrijdagmiddag zijn we weg gegaan. De reis gaat naar Barbel 70 km ten oosten van Winschoten.
1 nachtje slapen in een appartementje waar wel lekker zelf eten maken en de voeding klaar zetten van hammer voor pieter dat scheelt weer eerder op staan.

Zaterdag ochtend rond 08.15 uur aan gekomen bij de Hollenersee. Redelijk groot meer waar je om heen kan lopen met een strandje er om heen.
Ook een mooi sanitairgebouw vooral handig voor na de loop. Nadeel was dat de zon al lekker door kwam en dat de temperatuur al op liep.
We kregen een onwijs mooi handgemaakt startnummer en uitleg van de telling van de rondes. Na elke ronde van 1350 meter precies een ronde om het meer mocht je op een lijst je ronde afvinken leuk.

De start van de 3 en de 6 uurse was om 09:00 Daphne liep de 3 uurse en Peter hoe kan het ook anders de 6 uurse.

Na de start zit Pieter al vrij snel in zijn tempo maar man man wat een parcours 100% onverhard en een paar bulten die na een aantal rondjes echt heel vervelend worden, en verder heel veel badgasten bbq’s en mensen die lekker bier aan het drinken zijn.
Daphne loopt heerlijk in haar zone 1 en laat zich niet gek maken. Haar moto was om in de buurt te komen van de halve marathon afstand.
Pieter haal Daphne 4x in en als ze klaar is treft Pieter een blij ei aan ze komt aangelopen en zegt uhh ik ben 1e dame geworden vandaag met 25.6 km zo zie je lekker onbevangen lopen lijd tot onverwachte dingen.

Pieter zijn laatste 3 uur gaan stroef tis erg warm en de grote teen speelt op die ik maandag zo hard gestoten waardoor ik een fikse smakker gemaakt heb, en verder is het geen wedstrijd maar een training voor de Run…
Na 5 uur en 50 minuten ben ik wel klaar en ren in 1 rechte lijn door het meer in kouddd maar heerlijk ff verkoeling, de prijsuitreiking volgt met een hele leuke herinnering en groepsfoto.

Lopen in Duitsland zijn erg goed georganiseerd en bedank de organisatoren en zeg wellicht tot volgend jaar, een tijdsloop is voor veel lopers een mooie uitdaging om eens te kijken waar je staat.

Na 321 kilometer zijn we weer thuis en proosten samen op een geslaagde dag Daphne 1e vrouw en Pieter op een goede training voor winschoten.

Social media
Facebook
Twitter
Google+
http://www.tri-team.nl/tag/hardlopen">