Karakter is niet te koop

Voor het eerst sinds 2014 zal ik niet aan de start staan van de run Winschoten een 100 km eigenlijk zou ik eind augustus een 24 uurse lopen daar is ook een streep door, nee geen blessureleed hoor alles behalve dat!.

Nee een klein beetje verstandig zijn en luisteren naar de mensen om me heen die hebben het beste met me voor, niet als een dolle stier alles maar willen lopen…je bent geen 18 meer al voel ik me vaak wel zo.

Zo is de eerste echte grote wedstrijd voor mij al een klassieker de Indiansummer ultra trail ( 2016 & 2017 liep ik er erg sterk, door het mooie Drenthe.

Ben qua trainingen een nieuwe weg in geslagen van 10 jaar lang aanklooien iets van structuur en een schema, waar ik uiteraard zelf wel een grote vinger in den pap heb en die pap is gelukkig niet kokend ander brand je je tengels.

Om de tafel met Mark en hertog jan, want de beste schema’s maak je met bier, ik kan het nu gaan hebben over allerlei zones en ingewikkelde trainers dingen daar heb ik helemaal geen zin in, wat ik jullie wel kan vertellen is is dat het een goede bevalling geworden is.

Zo werd het 10 augustus een marathon bij Ben mol, nee niet van wie is de mol maar de mollen marathon lekker kleinschalig deze editie 5 deelnemers.

Het zou fink gaan waaien en de opdracht was zone 2 HF 151 geen snot voor den ogen maar easy running, het handen schudden voor de start was zo gefikst de foto ook zo gemaakt we kennen elkaar al van elders.

09:00 we wachten nog even op de gps van Gertie en dan gaan we los samen met Roel loop ik 3 km en hij gaat me veel te hard ik wil de HF laag houden, bovendien waait het fors mijn haar zit al compleet door de war.

Ronde 2 dringen de darmen me tot een bos bezoek, hopla verder het is gestopt met hard waaien een heuse storm en ook een paar forse buien die overigens heerlijk zijn voor de verkoeling.

Er is eigenlijk maar een klein stukje wind mee dat is op de Oostvaarder dijk, je kijkt er uit op het IJsselmeer veel schuimkoppen het doet me denken aan koud bier.

De laatste 2 rondes en nummer 1 loopt in het blikveld, ik mik het racevest in de Subaru die nog niet is weg gewaaid en ga op souplesse proberen te winnen…..

Heel langzaam kom ik dichterbij er is wil om te winnen, na alle blessureleed en mentale tegenslagen voel ik me sterk al is na 36 km het beste er echt wel af, de rukwinden zijn best fors waai van links naar rechts over het fietspad.

Nog 2 km als ik aanzet win ik, we gaan ervoor op de dijk erop en erover op techniek trek in de laatste km door in 4:48 en toon karakter tussen de oren klopt alles weer…..

Naar huis wat met de vivo nog een leuke onderneming is, eenmaal op de snelweg is het alle zijlen bij zetten

We hebben de wind vol op kop en 110 km per uur is echt wel de max, ik houd de ramen dicht anders stijg ik op.

Thuis lekker douchen eten en een lekker herstel biertje………

Ciao Ultrapietje…..

Social media

New York Marathon 2018

New York marathon 2018

We hebben een jaar moeten wachten maar eindelijk was het dan zover….. Marathon weekend in New York! Maar het was het wachten meer dan waard, wat een fantastische stad. Manhattan stond in het teken van de marathon en de lopers stroomden via de luchthaven JFK binnen, pakweg 1500 Nederlanders en 55.000(!) in totaal.

We hadden veel geluk met het weer tot en met marathondag en konden zelfs nog buiten dineren op donderdag. En wat doe je dan in de 2 dagen voorafgaand aan de marathon? Nou bijvoorbeeld een trainingsloop in Central Park en het finishgebied verkennen, onze startbewijzen ophalen in Javits Convention Center, wat sportkleding kopen, fietsen door Manhattan en Central Park, sightseeing maar vooral ook veel eten (en een klein drankje).

En toen was het zondag 4 november, jaaa zondag! 6 uur ‘s ochtends werden we opgepikt met de bus, de start was om 10.15. En dan staan we daar op de Verrazano bridge, een graadje of 12, strakblauwe lucht en op de achtergrond Frank Sinatra met ‘New York, New York’. Wat een ‘vibe’ en een schitterend uitzicht over de skyline van Manhattan. Een gezonde spanning, de adrenaline giert door het lichaam en dan eindelijk het startschot…… zoals verwacht knalt Teruska uit de startblokken, we zien elkaar vast wel weer bij de finish! Vier uur lang is het een aaneenschakeling van indrukken, juichend publiek, bruggen, kilometerslange avenues, en daar is het in zicht; Central Park! Wat er dan door je heen gaat, vreugde, pijn, euforie, en de vermoeidheid verdwijnt als sneeuw voor de zon. De laatste 2 kilometers gaan zo gemakkelijk, we worden gedragen door de toeschouwers. Teruska vliegt over de finish in een fantastische tijd van 3:13 en ik kom ruim 50 minuten later binnen, met een enorme smile op ons gezicht.

’s Avonds verwennen we onszelf met cocktails, een feestmaal bij Buddakan en een goede fles wijn. We did it!

Op naar Tokyo 3 maart 2019!

Ronald & Teruska

Social media

Berenloop, 100e (ultra)marathon

Always on my mind.

2018 het jaar van hoogte en een fors dieptepunt in de loopcarrierre van Ultrapietje

De elfsteden was na 5 steden klaar daarna langzaam uit het dal met als mooie kroon een TOP 100 in Winschoten een mooi PR op de 100 en een deelname voor de belofte die ik in 2011 gedaan heb aan mijn moeder om ooit de 120 van Texel te lopen.

Marathon’s /ultralopen is leuk, en als trainer breng je je ervaring over op je groep, maar vergeet je jezelf wel eens maar daar heb je gelukkig je mede trainers voor, en we hebben een top trainer Mark van der Vegt waar ik veel van leer.

Dan mag je terug naar Terschelling ene Hessel had daar ooit een liedje over geschreven en sta je aan de start van je 100ste, had in de voorbereiding vooral veel rust ingebouwd ook op advies van Guus en Daphne De Winter

Verhuizen van de Seringen naar de Eikenstein gaat niet in de koude kleren, zitten Ultrapietje is ineens aan het sjouwen boren, inrichten van een nieuwe casa, met al hoogtepunt een eigen zimmer voor 2 mooie dames Dominique Den Edel en Kayleigh Den Edel

Je blokje door de duinen gaat lekker, samen met daphne een rondje gaat goed en druk daar heb ik nog nooit van gehoord.
Eenmaal op Terchelling is er van alles geregeld van shirts tot sponsoren en speakers mede dank aan Rob van der Marel, Dennis Van Veen,  Patricia Van Veen, en Daphne.
Ik blij dat ik op zaterdag ff 5 km mag loslopen in de bossen waar ik plots 1e dame wordt incognito als Patricia Van Veen, heb afstand gedaan van de bloemen…

En daar sta je dan op Zondag onder de grote brandaris, als ultraloper je gaat de strijd aan met 42.195 km en de elementen die er altijd zijn op de eilanden.

Onderweg wat kletsen met lopers en dan brult er uit een speaker Leaving on a jetplane van John denver, ik zie geen vlinder…..
Ik denk dat de vlinder met Jonathan had afgesproken om de steun te geven op het strand onder het motto ‘the road to Texel.
Heb het zwaar maar op techniek ros ik door haal de een na de ander in en denk you are always on my mind…..Strand af de longway op kop is helder, poten moe niet zeuren zoals Guus altijd zegt en knal door.

Links rechts en dan de stad in Monique Laurey een high five Tineke Haitsma-van Dijk en Jan Willem Haitsmanog een bochtje de tranen staan onder in de ogen de rode loper op finishen.
Wat een ontvangt na de finish, ik krijg een zeer mooie sweater, een mini brandaris met gravure, en de maandag erna wordt ik gebeld door de krant voor een interview.

Groet Ultrapietje…..

Social media

Goed voorbereid aan de start van de 15 van Wassenaar?!! Dan is onze cursus wat voor jou!!

Klik hier voor meer informatie

 

 

 

Heb jij je al ingeschreven voor de zwemloop op 1 september aan de Wassenaarse Slag?!!

De inschrijving is geopend!!!

Klik hier voor meer informatie

Facebook
Twitter