Ultra Festival Deventer

Daphne, Mark, Pieter en Marc reisden vorig weekend af naar Deventer voor deelname aan 1 van de wedstrijdonderdelen op het Ultra Festival Deventer. Een wedstrijd waar geen afstanden werden gelopen, maar uren. Daphne en Mark kwamen uit op de 3 uur. Pieter kwam uit op de 12 uur. Marc kwam uit op de 6 uur. Hieronder lees je de verslagen van deze pittige wedstrijd.

Ga direct naar:

Daphne
Pieter
Mark
Marc

Daphne

Zaterdag 13 juli afgereisd naar Deventer waar ultrafestival gehouden werd. Er werd daar een 24 uur, 12 uur, 6 uur, 3 uur en een 1 uur georganiseerd. Zaterdag gestart om 1400 uur met aanmoedigen van de 24 uur lopers en Marc die de 6 uur liep. Leuk om een loopmaatje aan te moedigen en te helpen waar nodig. Wat een topper ben je en wat een prestatie. Wat is het leuk om de bekende ultra lopers te zien en an te moedigen op de 24 uur. Daarna 2100 uur start de 12 uur. Daar deed Pieter aan mee die ging even een nachtje door. Voeding stond klaar hem klaar zodat ik even naar me hotel kon om te slapen. 6 uur de wekker om, om 7 uur te ontbijten en om 8 uur weer op de baan om Pieter door het laatste uur heen te slepen. Pieter wat een prestatie heb jij gedaan! Super trots op jou. 10 uur het startschot, ik en mark mogen knallen. Dat nam ik dus ook letterlijk ik was er zo vandoor. Ik op me klokje en dacht dit is te hard, maar eigenlijk loop ik wel lekker. Dacht ach zie wel waar ik eindig. Me doel was me afstand van25,7 km verbeteren en rond de 27km uit komen. Na 2,5 uur stond de 26 op de tellen en zag mark voor me lopen ik dacht ik ga kijken of ik die kan in halen Pieter en Marc zeiden hij loopt voor je dus kon weer aan zetten en ja hoor ik haalde hem in daar vlak bij de verste bocht het fluitsignaal het zit er op met op m’n klokje 29,2km, dik maar dan ook dik tevreden . 

Als groep hadden we de paarse vlaggen van de club bij ons en de mensen die het tri-team kenden wisten ons al snel te vinden voor een praatje. Zoals Henri Theunnissen en Joop Keizer en vele andere ultra lopers. Het paars van het tri-team valt op en dat is met deze wedstrijd erg leuk om te zien dat men je herkent aan je club kleur! het was een top weekend met z’n allen!

Pieter

He Mark v.d. Vegt zou je mij een beetje willen begeleiden naar een wedstrijd? Uuh jahoor maarre wat voor wedstrijd dan! Ja een ultraloopje niet zo heel gek hoor, een 12 uurse op een wielerbaan in Deventer, ohh ja afslag 23 de koekstad ja die ja…..Net een soort Texel maar dan in tijd, en nee geen 04:35 starten, maar rondjes draaien en mentaal een beetje knokken, want ja na 2 rondjes heb je alles al wel gezien op zo’n baan.

Oh en ik heb geen doel! Ja genieten en lekker hobbelen meer niet maar als er een dikke 100+ in zit ram ik door dat dan weer wel en dan nog iets het is in de nacht en nee ik loop alleen jij kan lekker slapen deze keer hahahaSamen om tafel met een koude Hertog jan ( de beste schema’s maak je met een koud pilsje😊. Tadaa Pietje mag aan de bak, naast 400 tjes 600 tjes & 800 tjes ook rust en ontspanning, dit was de lekkerste training overigens. De zwaarste een Joop Keizer de klip op in zone 4 diep in het rood ging Ultrapietje.

Al snel schreef Marc v.d. Kaa zich in voor de 6 uur en Daphne en Mark zich voor een 3 uurse en hopla daar was de Bende van Deventer appgroep bij het tri-team wisten heel weinig lopers het altijd leuk.

Zaterdag 13 juli ’19 was het zover wij vertrokken iets later zo voorkom je dat je moet helpen een partytent op te zetten😊. 14:00 gaat Marc het strijdtoneel op ik hang en lig wat in en om de tent ik mag om 21:00 op avontuur over de wielerbaan, 20:00 Marc is klaar hij vond het best leuk geloof ik.

21:00 Here we go de nacht in en ik denk nog wel makkelijk als je een grote boodschap moet doen de wc is vlakbij, en de buik voelt al niet top en jahoor met hangen en wurgen na 1 uur de dixie in. Het rondje op de baan is leuk, lekker afwisselend na 2 uur ben je echt wel klaar met de lichtmasten rechts en de U bocht, dit is ultralopen mentaal knokken. Helaas levert de voeding waar ik al 4 jaar goed op loop nu misselijkheid en het zuur op dan maar wat anders. Net als ik met eten bezig ben besluit de linker kuit zijn eigen feestje te willen vieren door te gaan irriteren, ik irriteer hem terug ff kijken, wie er wint 2 uur later staakt meneer de strijd. Heb al besloten dat ik absoluut NIET stop ik ben er toch en de rest slaapt, bovendien is opgeven nooit een van mijn sterkste kanten geweest.

De buik blijft vervelend misselijk en heb ondertussen al 4 keer de dixie aan de binnenkant gezien en 2 keer een bosje daar de dixie onhaalbaar was met als gevolg een prikkelstruik in de poepert haha ja in het donker zie ik geen moer.Over op water en zoute stengels dan maar inmiddels was het 01:00 dat viel goed langzaam kwam ik er weer, lampjes langs de baan af en toe wat fietsers die terugkwamen van het stappen, nee niet op de baan maar op de weg in de wijk…. Om 02:30 besluit klaasvaak me te gaan aanmoedigen, ik stuur hem weg maar hij is hardnekkig, ik zal je krijgen en vlucht de dixie in sluip er langzaam uit en neem een stroopwafel en wat ranja en ik zie hem afdruipen zo dat varkentje is ook weer gewassen…zo nu gaan we lopen.

Rond 04:30 het ochtendgloren langzaam kriekt de dag alleen voelt het heel anders ben al redelijk moe maar de benen blijven goed voelen en het tempo komt beetje bij beetje terug ik luister naar de vogels en lach wat voel ik me gelukkig dat ik dit mag doen..Je beleeft de mooiste avonturen met jezelf onderweg, de strijd de eenzaamheid wat is ultralopen toch mooi.

07:00 hee Joop Keizer, ik roep heel hard Joopieeeeee de smile op het gezicht voert het tempo op, nog 2 uurtjes ook mijn vader, Andre is inmiddels present en merk dat het fijn is Daphne en mark komen ook aan.Ondertussen voel je je een halve zombie, hoor ik straks appeltaart zonder na te denken roep neee bierrrrrr.. Ik mag nog 60 minuutjes het tafeltje waar mijn drinken op stond is veranderd ik hallucineer niet nee er staan een paar koude gele sappies….mmmmmmm ik zet het op een lopen met als gevolg dat de krampen er overal inschieten. 09:00 de toeter ik mag stoppen en jahoor op het verste punt, nu kan marc even uitlopen ik denk ook altijd met de lopers mee lief toch? Ik klok 92.6 km de organisatie 90.5 zal de mat wel gemist hebben ergens in de nacht als zombie. Ik wankel de douche in en ga voor de tent zitten, om 10:00 zijn Daphne & Mark afgeschoten nee niet letterlijk maar nu gaan hunnie lopen. Ik neem een lekker biertje die smaakt prima zo om 10:15, om 11:00 even een klein tukkie en dan de rest op foto en film vast leggen en aanmoedigen man man wat lopen ze sterk zeg…

Uiteindelijk hebben we als Tri-team 24 uur gelopen en een kleine 196 kilometer gedraaid.Nu lekker herstellen en op naar een mooie Indiansummer (19 oktober) het Nederlands kampioenschap trial, asfalt of onverhard vindt het beide zo mooi elke keer weer een andere beleving van de ultrasport….

Ciao Ultrapietje.

Mark

We schrijven 24 april 2019, die bewuste avond krijg ik een appje van Pieter: In het weekend van 13-14 juli 2019 is er in Deventer een 12uurs-loop waaraan ik graag meewil doen, er is ook een 3uurs- en een 6uurs-loop. Doe je mee ? In m’n enthousiasme zei ik: “ ja, doen we ! ” , en ondertussen dacht ik: ‘’ waar begin ik aan.. ‘’

Ondertussen bleken ook Marc en Daphne zich ingeschreven te hebben, Marc voor de 6uurs en Daphne voor de 3uurs. Dus daar volgde ook mijn inschrijving. Met Quirina er aan toegevoegd voor de nodige support, was de Bende van Deventer geboren! Nog 2 maanden te gaan voor de start, nog steeds last van een sluimerende blessure aan m’n hiel, baarde me dat toch best zorgen. Ben ik op tijd hersteld en ben ik fit genoeg, dat ging vaak door m’n gedachten. Het is inmiddels 16 juni, het gaat wat beter met de blessure, tijd voor een voorzichtig testloopje richting Rijksdorp. So far so good, geen last. Nu rustig weer op gaan bouwen, yesss!! Met nog een kleine maand voor de start in Deventer werd mij duidelijk dat er toch een flinke trainingsachterstand ontstaan was. Voorzichtig weer lopend met de groep mee, heerlijk! We zien het wel waar het schip strandt..

En zo werd het 13 juli, om 11.00uur vertrokken we naar Deventer. In Deventer waren Marc en Quirina al begonnen met het opzetten van de partytent. Na het inchecken in het hotel naar de baan getogen, de bende was compleet en de voorbereiding werd in gang gezet om de laatste puntjes op de i te zetten. 14.00uur, Marc gaat van start voor zijn 6uurs. Vanuit de tent moedigen wij hem aan met opbeurende teksten als ‘’ nog maar 5 uur, klein stukkie nog’’. Quirina voorziet Marc van de benodigde sportvoeding en vult zijn watervoorraad steeds aan. Mooi is het om de beleving in een loper te zien, wanneer deze vermoeider raakt en het zichtbaar zat is. Met z’n allen moedigen we hem aan, en dochterlief support onophoudelijk enthousiast mee. Na een pitstop in een Dixi, komt de finish in zicht.. 20.00uur.. daar gaat de toeter. Yesss, Marc heeft het volbracht. Gefeliciteerd Marc met deze topprestatie !

Terwijl Marc aan het lopen was, waren Daphne en Pieter bezig met het klaarmaken van de voeding voor Pieter, die immers zelfvoorzienend de nacht door moest komen. Een uur later is het de beurt aan Pieter, die zich intussen gereed maakt heeft voor zijn 12uurs-loop. 21.00uur, daar klinkt het startschot. Samen met een tal van ultralopers start Pieter zichtbaar genietend zijn loop. Succes Pieter, hier heb je voor getraind ! Zo valt langzaam de duisternis over de wielerbaan. Na een laatste groet en aanmoediging vertrekken Daphne en ik naar het hotel. Morgenochtend om 09.00uur finish’d Pieter en 10.00uur start immers de 3uurs. Tijd voor wat nachtrust.. 14 juli, 06.00uur ging de wekker. Na een nacht met weinig slaap, dankzij een veel te zacht matras, herrie van de buren en hangjeugd met harde muziek uit de auto, aan het ontbijt. Toch best spannend, we zien het wel hoe het gaat. Blessurevrij blijven is het doel. Met dat in m’n achterhoofd naar de baan, de sportvoeding klaargemaakt en klaargezet. Een eervolle vermelding voor Marc, die na een korte nacht s’morgens weer vanuit Leiden naar Deventer gereden is om ons aan te moedigen. Marc, supertof man !!

Bijna 09.00uur, daar loopt Pieter. Vermoeid maar nog steeds strijdbaar en zichtbaar genietend. ‘’ Kom op, je bent er bijna! ‘’ Daar gaat de finishtoeter, hij heeft het gehaald. Wat een klasse, gefeliciteerd Pieter !!! 10.00uur, daar klonk het startschot, here we go!! Daphne gaat er als een speer vandoor, die heeft er zin in zeg ! Rustig blijven lopen Mark, zie het als een rustige duurtraining.. met die gedachte was het eerste uur van de drie een feit. Na anderhalf uur kwam de befaamde dip, eerder dan verwacht. Met de wijze woorden van Pieter in gedachten “ iedere dip kom je weer uit! ‘’ stug doorgelopen. Stukje bij beetje loopt Daphne iets uit, ‘’ gaat goed zo ! ‘’ roepen we in het voorbijgaan. Man man man, na 2 uur ben je hetzelfde rondje van 1295 meter aardig zat. Nu wordt het een mentale training.. Een buitje regen zorgde voor een aangename verkoeling, maar zo als het spreekwoord zo mooi luidt: “na regen komt zonneschijn” was dat hier letterlijk het geval. Het werd warm en drukkend, nog een uurtje.. ..kom op, doorbijten nou!

Vlak voor het ingaan van de laatste ronde word ik ingehaald door Daphne. Hoe gaaf is het als je door een loper uit je eigen groep op een rondje gezet wordt. 13.00uur, het laatste rondje ging in.. halverwege klonk de finishtoeter. Met een totale afstand van 27,71km ben ik dik tevreden en nog belangrijker, blessurevrij !! Na het opmeten van de officiële afstand, lopen we met het hele team terug naar de tent. We hebben het geflikt jongens. De bende van Deventer wordt door Pieter vakkundig omgedoopt in het WZK Dreamteam. Nadat alle rommel opgeruimd is, naar de prijsuitreiking. De winnaar werd, meer dood als levend, gehuldigd met een totale afstand van 215 kilometer in 24uur. Bizar..

Wij komen volgend jaar in ieder geval weer terug, wie weet met nog meer teamleden.. Deventer, tot volgend jaar !!

Marc

6 uur
Lang
Ver
Saai
Dixie
Support
Trots
Volgend jaar weer

Social media

De Zestig van Texel

Door Guus van Veen

Hoi allen die dit gaan lezen,

Een jaar of 7 geleden dacht ik dat ik niet meer mocht/kon hardlopen door een gevalletje pech met het rechter heupje. Arts geweest, heupje vervangen, wat rusten, rustig gaan sporten, fietsen en wat krachttraining in de sportschool, zag ik daar toch ineens een loopband staan.

Keek even om me heen of niemand het zag, en zei tegen mezelf, niet doen!!! Seconde later sta plotseling op de loopband, 1 minuut gerend, lees gedribbeld, lees voorzichtig wat rennende passen gezet.

Om een lang verhaal iets korter te maken, straks leest u dat de kortere afstanden weer iets langer worden.

In die periode heb ik altijd een wens gehad om nog 1x een marathon en 1 keer een ultra te lopen, de marathon van Leiden en de 60 van Texel omdat deze evenementen mijn meest favoriete waren.

Ik liep hier altijd goed, iets met mindsetting. Weet niet waarom, eigenlijk weet ik het wel, omdat ik lange afstanden en hele lange afstanden gewoon leuk vind om te doen, vind kortere afstanden ook leuk om te doen, eigenlijk vind ik gewoon alles leuk om te doen.Vorig jaar samen met vriendin, lees Diana, de marathon van Leiden volbracht en daarna begon het te kriebelen, zou ik durven te starten op die ultra in/op Texel. Dit zou voor mij de 5e keer Texel worden, mooi rond getal, dacht ik. Dit slaat nergens op maar moet toch een reden hebben. Ik heb hier 3x de 60 gelopen en in 2009 heb ik hier de 120 km volbracht. Voor mij bijzondere wedstrijden geweest.

In december 2018 ingeschreven voor de loop, uiteraard in overleg met thuisfront, althans dat dacht ik, hier verschillen de meningen over. Kan ook zomaar zijn dat ik dacht dat ik het gevraagd had, ik weet zeker dat ik een ja hoorde, maar weet het niet meer zeker 😉 deze  toets zit niet op mijn toetsenbord, dus doe het maar zo.

Vriendinlief had zich ingeschreven voor de wandel 60 km op zaterdag. Daar ga je dan samen voor trainen, maar hoe doe je dat als de ene gaat wandelen en de ander gaat hardlopen. Eigenlijk heel simpel, de ene keer ga je hardlopend trainen en de andere keer keer ga je wandelend trainen. Zondags is ons gezamenlijk rondje hardlopen, ongeveer 13 km, en we zijn 1 x samen naar Voorschoten gaan wandelen, was erg gezellig, maar misschien een beetje weinig voor een training voor een rondje van 60 km,  met de ervaringen die we hebben op loopgebied en we hadden er veel zin in, zijn we toch maar naar Texel gereden om te starten op de beide uitdagingen.

Zaterdag waren de rollen zo verdeeld dat vriendinlief lekker ging wandelen en ik er achter aan fietste om te verzorgen, dit alles liep erg voortvarend, en had nergens last van, ook bij vriendin ging het goed en met speels gemak de finish gehaald. Zou zeggen van harte met de prestatie.

Zondag waren de rollen omgedraaid, vriendinlief fietsen en ik hardlopen. We hadden de avond van te voren afgesproken als het droog is gaan we op de fiets naar de finish (‘ 10 km) want dan kunnen we ook terug een lekker stuk uitfietsen wat de spieren prettig vinden. Nu zou u kunnen denken; kan je niet beter naar de start fietsen, dat is over het algemeen beter want je moet eerst starten om te kunnen finishen, maar aangezien dit een punt naar punt wedstrijd is kan je beter eerst naar de finish gaan want je werd met een bus naar de start gereden, 60 km lopen naar de finish, en dan moet je terug lopen om je fiets op te halen want als je in dit geval eerst naar de start gereden was en je loopt naar de finish dan staat je fiets weer bij de start en dan moet je weer terug rennen om je fiets op te halen en dat wil je dan niet meer.

Een andere clubgenoot was ondertussen al ruim 6 uur aan het hardlopen, wanneer ik met mijn loopje begon. Onderweg elkaar tegengekomen, elkaar een high five gegeven, althans dat dacht ik, later begreep ik, dat er een toeschouwer door onbekende oorzaak een klap in het gezicht heeft gehad, gelukkig geen blijvende schade, nou ja niet heel ernstig, misschien een bril in de toekomst en een kunstgebit.

Eerste gedeelte met 2 stukken strand was goed te doen, afgezien van het mulle zand, een beetje modder, zandkastelen en kuilen van onze bevriende noorderburen uit Duitsland, en 2 steile klimmetjes met heel veel zand, eigenlijk toch een beetje zwaar. Daarna de Slufter in, bijzonder mooi natuurgebied met allerlei beesten, vogels, koeien, krokodil?, even schudden met het hoofd, oh nee, was maar een neushoorn, en nog meer van dit soort insecten.

Uit de slufter gekomen, het fietspad op naar Cocksdorp, en daar was ie , de dip, de hiel vond het niet leuk meer, dit was bij 25 km, en ik dacht nog 35 km dat wordt niet heel leuk meer. Na 3,2 km kwam er toch weer een beetje schwung in en ging het stumpen eraf, de zogenaamde lopers flow was daar ineens. En die duurde wel een uur en zo was ik ineens weer bij 40 km.

Ik had 3,5 uur de tijd voor 20 km, er was een tijdslimiet, en die had ik in 2009 ook een klein beetje overschreden en dat ging mij niet nog een keer gebeuren. Toch!? Wind in de rug en go with the flowtje, flow was ondertussen iets minder geworden. In het hoofd was het goed en het weer was mijn weer, rond 23,2 graden, denk ik.

Nog 10 km, en 2 uur de tijd, daarna begon ik te denken, ga ik het dan toch doen, nog 1x die ultra, en ja ik ga het gewoon doen, vriendlief aanmoedigend, Go Forest Go. Het liep niet geheel meer volgens de techniek van de edele loopsport, nooit mijn sterkste punt geweest, schijn nogal lekker te heupwiegen(woordspeling) en te zwaaien met de armpjes, nog 1km en nog 55 minuten tijd over, in de verte wat Tri Teamleden van team Pieter, dank voor de support.

En  met een big smile de finish over, zo dat was het, het is klaar, even ontladen bij vriendinlief, vaak met een traan. Iedereen van team Pieter gefeliciteerd met de verstandige race die hij gelopen heeft. Ik zet het even op papier, dit was mijn laatste ultra/marathon, het is mooi geweest. Wat ik schreef in het begin, mijn wensen met dit soort lopen zijn volbracht, klinkt mooi. Dus mocht mijn vinger nog naar een inschrijftoets gaan voor een ultra, geef er een tik op. Gelukkig zijn mijn tenen ook getraind, 😉

Een bekend filosoof (ER PEE,  volledige naam bekend bij red) uit het hoge noorden van Wassenaar zei ooit:

IEDEREEN ZEI DAT HET NIET KON, TOEN KWAM ER IEMAND DIE DAT NIET WIST, EN DIE DEED HET GEWOON.

Social media

Ultrapietje gaat de gebaande paden af.

Langzaam aan komen de antwoorden op de vragen van wat er mis ging op 19 Mei de dag dat niet alles klopte, ik ben wel een training rijker geworden een stukje ervaring en vrienden en familie waarmee je dit mocht beleven.
Het ultralopen heeft me een nog meer bescheiden mens gemaakt, ik geniet van het kleine dingen bijvoorbeeld een vroege vogel training om 05:30 een vers bakkie koffie of een lekker koud biertje..

Het 100% genieten van het lopen werd minder, dit door een doel er ontstaat druk iets wat ik niet ken en waaronder ik ook minder presteer ik loop liever in de luwte en spontaan een marathon of ultra gewoon omdat het kan.
Met een mooi doel voor ogen besloten om van de gebaande paden af te gaan en als asfaltloperT de bossen in te gaan de Veluwezoom bosloop leek me wel een leuke om te doen lekker rossen door de bossen.
De hele outfit van Pietje ademt de wegatleet uit maar dat niet alleen ook de techniek die is ultra lage shuffle en dan pak je wel eens een stronkje mee om een bijna Albertje te maken.

08:00 starten betekent 05:45 in de dinky toy gelukkig dankzij mijn voeding van Hammer is dat 05:00 opstaan, alles zit erin in deze voeding.
07:30 kom ik aan en kom uiteraard bekenden tegen ultramakkers Richard en Corine, ik krijg een tracker mee zo kan het thuisfront de verrichtingen van de asfalttrailer volgen.
Onwennig sta ik tussen de profi lopers mooie schoenen hoge kousen, ik teensokken in de salomon sonic aero waar ik een super Indiansummer op gelopen heb. Wat ga ik doen vandaag GENIETEN ja dat is het rugzakje om en hobbelen.

We gaan onderweg schut ik de hand van Sef die roept heee Ultrapietje leuk een tijd lopen we met een groepje parcours is zanderig en glooien hier en daar een single track iets waar de lompe trailtechnieken van Ultrapietje niet van wakker liggen…..
Dit soort dingen moet je nooit zeggen of ik wordt op de proef gesteld met hekjes, boomstronken, smalle bruggetjes trappen heul veul trappen met balken ben 2 uurtjes bezig en heb het groepje gelost geen idee waarom ik ben heel aardig tegen ze geweest haha.
De heide op en stijgen yeah hier ligt grind en kuilen dat in combinatie met wortels maakt me een soort koe die over een hekje springt haha ach ik heb duurvermogen, na 30 km en 3 uur en 8 minuten haal ik de een na de ander in vooral dalen gaat me goed af als een soort Eddy the eagle stort ik me de berg af hell yeah i ‘m running again….

De marathon voltooi ik in 4:33 beetje bij beetje schud ik de 11-steden vooral mentale tik van me af en krijg weer vertrouwen in de poten en het koppie, op dat moment scheert ze over mijn hoofd mams lijkt wel Eddy the eagle, hard roep ik We shall not be moved & never ever give up…..
Nog 18 km rossen let’s rumble…..de 33 km lopers komen erbij die zijn fris en lopen me soepel voorbij de een nog mooier dan de ander, loop een tijdje samen met een dame een ware hinde over het parcours kan haar niet bijhouden op de technische stukken maar met stijgen en dalen wel.
De laatste 10 een heel arsenaal aan trappen en nog meer leuks, voel me een rijk mens de ergste dip lijkt voorbij te zijn puur door extra rust en terug te gaan naar de basis van het ulralopen 100% genieten.

Bij de finish kom ik Tineke en danielle tegen, die hebben er een mooi weekend vol lopen van gemaakt.
60 km in 6:44 met 571 hoogtemeters, ben er zeer tevreden mee.
We kunnen langzaam aan gaan werken aan het tempo voor Winschoten op 8 September de jaarlijkse reunie van ultraloop nederland en een feest van herkenning…

Ciao Ultrapietje…..

Social media
Facebook
Twitter