Terug naar Terschelling…

Door: Pieter den Edel aka Ultrapietje

Vrijdag 1 november, de dag van Allerheiligen, het mooie vrienden weekend staat weer voor de deur, tringg de bel en ik doe open en daar is het, het weekend haha…

09:45 de boot op met Daphne, Mark, Rob en Carlo. Een dag later zou Eric langskomen voor 2 dagen. Het zooitje ongeregeld was helemaal compleet.

Rob trapte de wedstrijden af door op zaterdag een 10 km te lopen. De rest stond te kou kleumen in regen en kou. Na een fors stuk terug fietsen op de E-bike, was de kachel heerlijk warm.

Onze huiskok Mark den Blijker prepareerde een heerlijke race pasta, met name race. De volgende dag had Ultrapietje er veel plezier van haha…

Zondag 12:00, Daphne gaat los op de 21 km. Mark is teruggegaan naar het huisje, om vanaf km 15 haar op te vangen, om vervolgens de mentale strijd aan te gaan op de Longway.

12:40 met een scheepshoorn waarvan de mussen daar nu nog doof zijn begon ik aan de mooie reis van 42.2 km.

Het was best een beetje spannend, 2 weken ervoor een strijd geleverd in Drenthe, maar zonder strijd geen overwinning en na het vertrek van Jaap stam bij mijn cluppie en met Dicky aan het roer komt het daar in Rotterdam ook vast allemaal weer goed.

De Hartslag bleef lekker laag in zone 2, meer was ook niet de bedoeling, maar het lopen ging alles behalve op souplesse, het was harken zwoegen en werken…..

De eerste 15 km gingen nog redelijk in 1:22. Nu de duinen in en fartlekken en heel even leek de souplesse om de hoek te komen en mij te helpen. Maar zo snel als die kwam, nam die ook weer de benen pffff….

We binden de strijd aan met, ja daar is die, de sanitaire stop met een volle sprint de bossages in en de beplanting daar voorzien van wat meststoffen en de racepasta van Mark, vervolgden we onze reis.

30 km 2:47 qua tijd echt niet beroerd, maar ik was verwikkeld in een felle strijd met lichaam en geest en was van plan deze echt te winnen. Met volle benen het strand af en de Longway met een paar koude biertjes in het vooruitzicht knapte ik op, maar ook dit was van korte duur.

Ik troostte me met de gedachten dat de ISU er nog in zat en met wat zelfmedelijden en een kleine klaagzang tikte ik de 40 km af in 3:50. Nnog 2 en een klein beetje met de Brandaris in zich en de laatste paar honderd meter langs volle kroegen met Monique, Tineke, Rob, Carlo, Mark, Erik en Daphne, met een big smile over de meent…

Toch maar weer mooi geflikt deze klus en Daphne een topwedstrijd gelopen wat ook geen abc’tje was en Feyenoord gewonnen toen ging de beer helemaal los in de Heksenketel……

Het was nog lang onrustig op Terschelling.

Ciao Ultrapietje……

Social media

Ultrapietje’s NK Ultratrail

Door: Pieter den Edel aka Ultra Pietje

Oktober, een tijd van de Indian Summer, een mooie nazomerperiode met wat zon en zachte temperaturen. Ook de tijd van de Indian Summer Ultratrail… met als klapper dit jaar het NK op de 120 km….

Na de twee vorige deelnames zou Ultrapietje, Ultrapietje niet zijn als hij daar ook als trailtijger niet weer aan de start zou staan. 2016 de 102 km, 2017 de 127 km en nu 120 en een heuse strijd om de felbegeerde Nederlandse titel.

Het asfalt werd verruild voor onverhard. Regelmatig de trainingen gedaan door Meijendel en de duinen bij Katwijk. Van mooi nazomer weer was geen sprake. De weken voorafgaande is het neerslagtekort in rap tempo weggewerkt door Pluvius…

Bij het pakken van de tas, gaat de Hoka Hupana mee… Een gok om op een nagenoeg profielloze wegschoen te gaan lopen? Nee hoor, van de Salomon Sonic, krijg ik na 4 uur zere tenen dusssss…

Ik heb een B&B in Rolde. Weinig franje, maar oké. Het bed is prima, de gastrouw kijkt me met grote ogen aan wat ik ga lopen de volgende dag. Ik krijg plotseling 5 euro korting op mijn kamer uit medelijden of… Wie zal het zeggen? Bij het uitpakken van de tas, kom ik een heel lief briefje tegen van Daphne De Winter, ze is thuis. Ze gaat bijna altijd met deze idioot mee, maar nu ging het niet, bij het lezen vocht in de ogen…

19 okt 04:30 wakker, koffie en alles klaarmaken, Hammertime en naar de start. 06:00 los met de hoofdlamp het donker in. Ik loop samen te keuvelen met René Kromkamp. De route is 40% anders dan voorgaande jaren, het aardappelveld is eruit, yeahh…. Maar daar krijgen we ander leuks voor terug.

Bij het krieken van de dag heb ik de eerste boomstronk al te pakken, maar door de moordende Core stability trainingen blijf ik overeind. Zie me nog zwoegen op dat matje na een training, en na afloop kijken in de spiegel of je al op Peter Andre lijkt zucht…. De bospaden zijn op 1 hand te tellen. De eerste 2 etappes zompige weilanden, afgewisseld met wat klim en klauterwerk en als totaal niet soepele ultraloper ben je blij dat het niet op de gevoelige plaat is vastgelegd… Wisselpunt 3, op de helft, hier liggen gels en neem ik een bouillon. Het bos in, alwaar we getrakteerd worden op nog meer hindernissen, het al oude apenkooien op school misstaat hier niet.

Na 70 km is het beste er wel af, mooi nu mentaal knokken iets wat ik wel kan. Ook stuur ik een update naar het thuisfront. In de verte hoor ik geronk van motorcrossers, ik denk aan mijn pa Andre den Edel, ooit Nederlands kampioen in de jaren 70… Inmiddels heeft een stronk mij nu wel op de grond gekregen en bloed ik aan de knie. Met wat water schoonmaken en door, niet piepen. Het gaat inmiddels donker worden en we zijn de 91 km gepasseerd. Hierna volgen nog wat glijpartijen van binnen naar de buitenbocht, waar Hein Vergeer jaloers op zou zijn. Je bent alleen met jezelf in een donker bos, af en toe een uil en wat gekraak van takken. De beesten zullen ook wel denken wie is dat haha.

De laatste post is bij 100 km. Ik pak even 10 minuten schud Eddy Bakker de hand en we gaan door nog 20 km. Hardlopen gaat alleen nog op vlakkere stukken, door de vermoeidheid is elke stronk voor mij. Wat is het knokken zeg, mentaal voel ik me oersterk ik denk aan thuis, en aan Dominique den Edel, mijn oudste dochter….bijna 17 en aan Kayleigh den Edel, net 15 jaar geworden. 115 km, het Balloërveld met tegenwind altijd mooi, ja als het licht is, nu komt de maan op en hoor geritsel zou het een wolf zijn? Nou, die heeft mooi pech zoveel zit er niet meer aan Utrapietje.

Na 17 uur en een beetje, komen we bij het bordje van 120/50, yeahhh… Maar geen finish die is hier niet ik denk aan Daidy Belt-Knijnenburg, die ik afgelopen maanden begeleid heb naar haar eerste ultra dat dit wel een mentaal mokerslagje kan zijn…..
Nog 2 km hoor ik auww ach wel waar voor je geld nog even strijden.

122 km 17 uur en 43 minuten en Wilfried schud me de hand, 3 keer starten en finishen op de ISU! Eenmaal in de B&B, haal ik nog net de douche en stort vol trots in bed, ik ben leeg. Na een onrustig nachtje is het fors ontbijten en gaan we naar huis…

Ben beretrots op wat ik gedaan heb ouwe ultratrailerT..

Cheers
Ultrapietje

Social media

Ultra Festival Deventer

Daphne, Mark, Pieter en Marc reisden vorig weekend af naar Deventer voor deelname aan 1 van de wedstrijdonderdelen op het Ultra Festival Deventer. Een wedstrijd waar geen afstanden werden gelopen, maar uren. Daphne en Mark kwamen uit op de 3 uur. Pieter kwam uit op de 12 uur. Marc kwam uit op de 6 uur. Hieronder lees je de verslagen van deze pittige wedstrijd.

Ga direct naar:

Daphne
Pieter
Mark
Marc

Daphne

Zaterdag 13 juli afgereisd naar Deventer waar ultrafestival gehouden werd. Er werd daar een 24 uur, 12 uur, 6 uur, 3 uur en een 1 uur georganiseerd. Zaterdag gestart om 1400 uur met aanmoedigen van de 24 uur lopers en Marc die de 6 uur liep. Leuk om een loopmaatje aan te moedigen en te helpen waar nodig. Wat een topper ben je en wat een prestatie. Wat is het leuk om de bekende ultra lopers te zien en an te moedigen op de 24 uur. Daarna 2100 uur start de 12 uur. Daar deed Pieter aan mee die ging even een nachtje door. Voeding stond klaar hem klaar zodat ik even naar me hotel kon om te slapen. 6 uur de wekker om, om 7 uur te ontbijten en om 8 uur weer op de baan om Pieter door het laatste uur heen te slepen. Pieter wat een prestatie heb jij gedaan! Super trots op jou. 10 uur het startschot, ik en mark mogen knallen. Dat nam ik dus ook letterlijk ik was er zo vandoor. Ik op me klokje en dacht dit is te hard, maar eigenlijk loop ik wel lekker. Dacht ach zie wel waar ik eindig. Me doel was me afstand van25,7 km verbeteren en rond de 27km uit komen. Na 2,5 uur stond de 26 op de tellen en zag mark voor me lopen ik dacht ik ga kijken of ik die kan in halen Pieter en Marc zeiden hij loopt voor je dus kon weer aan zetten en ja hoor ik haalde hem in daar vlak bij de verste bocht het fluitsignaal het zit er op met op m’n klokje 29,2km, dik maar dan ook dik tevreden . 

Als groep hadden we de paarse vlaggen van de club bij ons en de mensen die het tri-team kenden wisten ons al snel te vinden voor een praatje. Zoals Henri Theunnissen en Joop Keizer en vele andere ultra lopers. Het paars van het tri-team valt op en dat is met deze wedstrijd erg leuk om te zien dat men je herkent aan je club kleur! het was een top weekend met z’n allen!

Pieter

He Mark v.d. Vegt zou je mij een beetje willen begeleiden naar een wedstrijd? Uuh jahoor maarre wat voor wedstrijd dan! Ja een ultraloopje niet zo heel gek hoor, een 12 uurse op een wielerbaan in Deventer, ohh ja afslag 23 de koekstad ja die ja…..Net een soort Texel maar dan in tijd, en nee geen 04:35 starten, maar rondjes draaien en mentaal een beetje knokken, want ja na 2 rondjes heb je alles al wel gezien op zo’n baan.

Oh en ik heb geen doel! Ja genieten en lekker hobbelen meer niet maar als er een dikke 100+ in zit ram ik door dat dan weer wel en dan nog iets het is in de nacht en nee ik loop alleen jij kan lekker slapen deze keer hahahaSamen om tafel met een koude Hertog jan ( de beste schema’s maak je met een koud pilsje😊. Tadaa Pietje mag aan de bak, naast 400 tjes 600 tjes & 800 tjes ook rust en ontspanning, dit was de lekkerste training overigens. De zwaarste een Joop Keizer de klip op in zone 4 diep in het rood ging Ultrapietje.

Al snel schreef Marc v.d. Kaa zich in voor de 6 uur en Daphne en Mark zich voor een 3 uurse en hopla daar was de Bende van Deventer appgroep bij het tri-team wisten heel weinig lopers het altijd leuk.

Zaterdag 13 juli ’19 was het zover wij vertrokken iets later zo voorkom je dat je moet helpen een partytent op te zetten😊. 14:00 gaat Marc het strijdtoneel op ik hang en lig wat in en om de tent ik mag om 21:00 op avontuur over de wielerbaan, 20:00 Marc is klaar hij vond het best leuk geloof ik.

21:00 Here we go de nacht in en ik denk nog wel makkelijk als je een grote boodschap moet doen de wc is vlakbij, en de buik voelt al niet top en jahoor met hangen en wurgen na 1 uur de dixie in. Het rondje op de baan is leuk, lekker afwisselend na 2 uur ben je echt wel klaar met de lichtmasten rechts en de U bocht, dit is ultralopen mentaal knokken. Helaas levert de voeding waar ik al 4 jaar goed op loop nu misselijkheid en het zuur op dan maar wat anders. Net als ik met eten bezig ben besluit de linker kuit zijn eigen feestje te willen vieren door te gaan irriteren, ik irriteer hem terug ff kijken, wie er wint 2 uur later staakt meneer de strijd. Heb al besloten dat ik absoluut NIET stop ik ben er toch en de rest slaapt, bovendien is opgeven nooit een van mijn sterkste kanten geweest.

De buik blijft vervelend misselijk en heb ondertussen al 4 keer de dixie aan de binnenkant gezien en 2 keer een bosje daar de dixie onhaalbaar was met als gevolg een prikkelstruik in de poepert haha ja in het donker zie ik geen moer.Over op water en zoute stengels dan maar inmiddels was het 01:00 dat viel goed langzaam kwam ik er weer, lampjes langs de baan af en toe wat fietsers die terugkwamen van het stappen, nee niet op de baan maar op de weg in de wijk…. Om 02:30 besluit klaasvaak me te gaan aanmoedigen, ik stuur hem weg maar hij is hardnekkig, ik zal je krijgen en vlucht de dixie in sluip er langzaam uit en neem een stroopwafel en wat ranja en ik zie hem afdruipen zo dat varkentje is ook weer gewassen…zo nu gaan we lopen.

Rond 04:30 het ochtendgloren langzaam kriekt de dag alleen voelt het heel anders ben al redelijk moe maar de benen blijven goed voelen en het tempo komt beetje bij beetje terug ik luister naar de vogels en lach wat voel ik me gelukkig dat ik dit mag doen..Je beleeft de mooiste avonturen met jezelf onderweg, de strijd de eenzaamheid wat is ultralopen toch mooi.

07:00 hee Joop Keizer, ik roep heel hard Joopieeeeee de smile op het gezicht voert het tempo op, nog 2 uurtjes ook mijn vader, Andre is inmiddels present en merk dat het fijn is Daphne en mark komen ook aan.Ondertussen voel je je een halve zombie, hoor ik straks appeltaart zonder na te denken roep neee bierrrrrr.. Ik mag nog 60 minuutjes het tafeltje waar mijn drinken op stond is veranderd ik hallucineer niet nee er staan een paar koude gele sappies….mmmmmmm ik zet het op een lopen met als gevolg dat de krampen er overal inschieten. 09:00 de toeter ik mag stoppen en jahoor op het verste punt, nu kan marc even uitlopen ik denk ook altijd met de lopers mee lief toch? Ik klok 92.6 km de organisatie 90.5 zal de mat wel gemist hebben ergens in de nacht als zombie. Ik wankel de douche in en ga voor de tent zitten, om 10:00 zijn Daphne & Mark afgeschoten nee niet letterlijk maar nu gaan hunnie lopen. Ik neem een lekker biertje die smaakt prima zo om 10:15, om 11:00 even een klein tukkie en dan de rest op foto en film vast leggen en aanmoedigen man man wat lopen ze sterk zeg…

Uiteindelijk hebben we als Tri-team 24 uur gelopen en een kleine 196 kilometer gedraaid.Nu lekker herstellen en op naar een mooie Indiansummer (19 oktober) het Nederlands kampioenschap trial, asfalt of onverhard vindt het beide zo mooi elke keer weer een andere beleving van de ultrasport….

Ciao Ultrapietje.

Mark

We schrijven 24 april 2019, die bewuste avond krijg ik een appje van Pieter: In het weekend van 13-14 juli 2019 is er in Deventer een 12uurs-loop waaraan ik graag meewil doen, er is ook een 3uurs- en een 6uurs-loop. Doe je mee ? In m’n enthousiasme zei ik: “ ja, doen we ! ” , en ondertussen dacht ik: ‘’ waar begin ik aan.. ‘’

Ondertussen bleken ook Marc en Daphne zich ingeschreven te hebben, Marc voor de 6uurs en Daphne voor de 3uurs. Dus daar volgde ook mijn inschrijving. Met Quirina er aan toegevoegd voor de nodige support, was de Bende van Deventer geboren! Nog 2 maanden te gaan voor de start, nog steeds last van een sluimerende blessure aan m’n hiel, baarde me dat toch best zorgen. Ben ik op tijd hersteld en ben ik fit genoeg, dat ging vaak door m’n gedachten. Het is inmiddels 16 juni, het gaat wat beter met de blessure, tijd voor een voorzichtig testloopje richting Rijksdorp. So far so good, geen last. Nu rustig weer op gaan bouwen, yesss!! Met nog een kleine maand voor de start in Deventer werd mij duidelijk dat er toch een flinke trainingsachterstand ontstaan was. Voorzichtig weer lopend met de groep mee, heerlijk! We zien het wel waar het schip strandt..

En zo werd het 13 juli, om 11.00uur vertrokken we naar Deventer. In Deventer waren Marc en Quirina al begonnen met het opzetten van de partytent. Na het inchecken in het hotel naar de baan getogen, de bende was compleet en de voorbereiding werd in gang gezet om de laatste puntjes op de i te zetten. 14.00uur, Marc gaat van start voor zijn 6uurs. Vanuit de tent moedigen wij hem aan met opbeurende teksten als ‘’ nog maar 5 uur, klein stukkie nog’’. Quirina voorziet Marc van de benodigde sportvoeding en vult zijn watervoorraad steeds aan. Mooi is het om de beleving in een loper te zien, wanneer deze vermoeider raakt en het zichtbaar zat is. Met z’n allen moedigen we hem aan, en dochterlief support onophoudelijk enthousiast mee. Na een pitstop in een Dixi, komt de finish in zicht.. 20.00uur.. daar gaat de toeter. Yesss, Marc heeft het volbracht. Gefeliciteerd Marc met deze topprestatie !

Terwijl Marc aan het lopen was, waren Daphne en Pieter bezig met het klaarmaken van de voeding voor Pieter, die immers zelfvoorzienend de nacht door moest komen. Een uur later is het de beurt aan Pieter, die zich intussen gereed maakt heeft voor zijn 12uurs-loop. 21.00uur, daar klinkt het startschot. Samen met een tal van ultralopers start Pieter zichtbaar genietend zijn loop. Succes Pieter, hier heb je voor getraind ! Zo valt langzaam de duisternis over de wielerbaan. Na een laatste groet en aanmoediging vertrekken Daphne en ik naar het hotel. Morgenochtend om 09.00uur finish’d Pieter en 10.00uur start immers de 3uurs. Tijd voor wat nachtrust.. 14 juli, 06.00uur ging de wekker. Na een nacht met weinig slaap, dankzij een veel te zacht matras, herrie van de buren en hangjeugd met harde muziek uit de auto, aan het ontbijt. Toch best spannend, we zien het wel hoe het gaat. Blessurevrij blijven is het doel. Met dat in m’n achterhoofd naar de baan, de sportvoeding klaargemaakt en klaargezet. Een eervolle vermelding voor Marc, die na een korte nacht s’morgens weer vanuit Leiden naar Deventer gereden is om ons aan te moedigen. Marc, supertof man !!

Bijna 09.00uur, daar loopt Pieter. Vermoeid maar nog steeds strijdbaar en zichtbaar genietend. ‘’ Kom op, je bent er bijna! ‘’ Daar gaat de finishtoeter, hij heeft het gehaald. Wat een klasse, gefeliciteerd Pieter !!! 10.00uur, daar klonk het startschot, here we go!! Daphne gaat er als een speer vandoor, die heeft er zin in zeg ! Rustig blijven lopen Mark, zie het als een rustige duurtraining.. met die gedachte was het eerste uur van de drie een feit. Na anderhalf uur kwam de befaamde dip, eerder dan verwacht. Met de wijze woorden van Pieter in gedachten “ iedere dip kom je weer uit! ‘’ stug doorgelopen. Stukje bij beetje loopt Daphne iets uit, ‘’ gaat goed zo ! ‘’ roepen we in het voorbijgaan. Man man man, na 2 uur ben je hetzelfde rondje van 1295 meter aardig zat. Nu wordt het een mentale training.. Een buitje regen zorgde voor een aangename verkoeling, maar zo als het spreekwoord zo mooi luidt: “na regen komt zonneschijn” was dat hier letterlijk het geval. Het werd warm en drukkend, nog een uurtje.. ..kom op, doorbijten nou!

Vlak voor het ingaan van de laatste ronde word ik ingehaald door Daphne. Hoe gaaf is het als je door een loper uit je eigen groep op een rondje gezet wordt. 13.00uur, het laatste rondje ging in.. halverwege klonk de finishtoeter. Met een totale afstand van 27,71km ben ik dik tevreden en nog belangrijker, blessurevrij !! Na het opmeten van de officiële afstand, lopen we met het hele team terug naar de tent. We hebben het geflikt jongens. De bende van Deventer wordt door Pieter vakkundig omgedoopt in het WZK Dreamteam. Nadat alle rommel opgeruimd is, naar de prijsuitreiking. De winnaar werd, meer dood als levend, gehuldigd met een totale afstand van 215 kilometer in 24uur. Bizar..

Wij komen volgend jaar in ieder geval weer terug, wie weet met nog meer teamleden.. Deventer, tot volgend jaar !!

Marc

6 uur
Lang
Ver
Saai
Dixie
Support
Trots
Volgend jaar weer

Social media

4 januari 2020 begint de nieuwe cursus Start to Run. 
Is jouw goede voornemen om lekker te bewegen?!

Meld je dan direct aan voor Start to Run en maak van jouw goede voornemen een succes!!

Klik hier om je direct aan te melden.

Facebook
Twitter