Pieter den Edel loopt de ultra Elfstedentocht.

Pieter den Edel loopt de ultra Elfstedentocht.

Na een jaar van trainen en voor bereiden met zijn team was het zo ver. Zaterdag 19 mei de start van de Elfstedentocht. Na dat de auto in gepakt was vertrokken we van onze locatie in Exmorra naar Bolsward om daar om 9.00 uur s’ morgens zijn nummer te halen. Aan gekomen in de sporthal praatje gemaakt met de andere 39 ultralopers die mee doen aan deze loop. Na de briefing was het zo ver gezamenlijk naar de start lopen en aftellen. Onder politiebegeleiding gingen de 39 lopers waar onder Pieter Bolsward uit. Doel was Leeuwarden halen (100km) in 12, 5 uur dat houdt in om 23.30 uur weer weg uit Leeuwarden voor de volgende stop.

Het was bewolkt en de temperatuur was voor een loper goed te doen. Pieter liep lekker achter aan in zijn eigen tempo en liet zich niet gek maken door de rest van de lopers die in zijn ogen best hard van start waren gegaan.

Aan gekomen in Harlingen zagen wij dat Pieter voor liep op zijn eigen schema die hij in zijn hoofd had. Dat was alleen maar gunstig want dan hadden we meer speling richting Leeuwarden toe. Maar te snel te hard gaan lopen was ook niet goed dus als team hadden we een taak om het goed in de gaten te houden. Na elke 20 km wisselde de fietsers af om Pieter bij te staan tijdens de loop. In auto kon er uitgerust worden en deden de andere 2 team leiden hun taken. De tijd in voeren en de voeding klaar maken van Pieter. Bij aan komst in Hallum oogde Pieter goed, de zon kwam door en de tijden waren goed hij liep nog steeds op schema en begon ook wat meer in de buurt van de andere lopers weer te komen. Na 75 km was er een stop bij Dokkum fietser wisselde weer, Pieter had het zwaar, koos ervoor om van schoenen te wisselen. Je weet maar nooit het kan helpen. Het team had in Dokkum door dat als Pieter zo door bleef lopen dat we kleine 15 min voorsprong zouden hebben tot aan Leeuwarden. Dat was niet veel dat wisten we dus de fietser had een taak en de andere 3 in de auto ook. De fietser probeerde Pieter uit zijn dip te krijgen en voor de zekerheid bleef de auto dichtbij in de buurt. Normaal reed de auto naar de volgende post toe z’n 20 km verder op.

In middels werd het schemer na dat auto nog in Birdaard had gestaan zagen we dat pieter het echt heel zwaar had. De auto reed naar Wyns waar ook een verzorgingspost stond. Deze dorpjes lag allemaal dicht bij elkaar. Als team hadden we een afspraak als er iets is dan bellen we elkaar. En ja helaas gebeurde dat toen Pieter bij Bartlehiem liep, dorpje voor Wyns belde de fietser op. Pieter had veel pijntjes wat ook mag bij deze afstand maar hij was ook duizelig en dat bleef te lang aan. Ook zijn looptempo was een eind gezakt waar door er een wonder moest gebeuren om Leeuwarden nog op tijde te halen. Want na Wyns was het nog ongeveer 15 km tot Leeuwarden. De keuze was aan Pieter door en hopen en toch weer op tempo te komen of luisteren naar het lichaam die zegt dat het genoeg is. Pieter heeft besloten om te stoppen omdat zijn gezondheid best belangrijk is en Leeuwarden (100km) niet meer kon gaan halen.

De teleurstelling bij Pieter is groot dat hij de ze loop waar hij zo hard voor getraind heeft niet heeft kunnen volbrengen. Als team zijn wij super trots op Pieter wat hij gedaan heeft, hij heeft toch 87 km gelopen. En hoe moeilijk is het dan om te zeggen ik stop ik kan echt niet meer.

Zaterdag 26 mei om 11.00 uur zal Pieter de cheque overhandigen aan het hospice en iedereen is dan welkom. Ook willen we alle supporters bedanken die in Friesland waren maar ook die thuis Pieter online gevolgd hebben en hun medeleven via facebook en whatsapp hebben gedeeld. Super bedankt hiervoor!

Social media

Salland Trail

Door: Marc

Zaterdagochtend vroeg reed ik met André mee naar Nijverdal, voor de Salland Trail.

Bij aankomst waren we netjes op tijd om Rob te zien starten voor de 25km. Na een paar succeswensen stoof hij de eerste heuvel op!
André startte wat later in de tweede 25km wave. Hetzelfde recept: aanmoedigen bij de start en ook André was vertrokken!

 

 

11:00 kon ik eindelijk van start voor de 50km, na een praatje van Bertus. Mijn reis naar het onbekende was begonnen. Vooraf had ik besloten de eerste lus (25km) op een tempo van 7.00 min/km te lopen. Zo kon ik energie bewaren voor de tweede lus.
De lus bracht mij door een zeer bosrijk gebied, brede paden, single tracks en door de beroemde kuil!

 

Het ging top en ik kwam na 25km redelijk fris bij de verzorging voor de tweede ronde. Hier stonden Qui, mijn dochter en Marielle en Rob mij op te wachten. Even een praatje, wat drinken, fruit en zoute sticks. Softflasks vullen met water en ik was klaar voor de tweede helft. Nu was het aftellen!

Nou dat aftellen was ik al vergeten in de eerste kilometers na de verzorging. Ik werd meteen een mountainbikeparcours op gestuurd en er was niet bezuinigd op de hoogtemeters. Dit was afzien zeg. Wandelend helling op en hardlopend naar beneden en dat herhaalde zich tot de tunnel onder de weg door. Hier weer het bos in en de route ging richting de hei. Hier begon het voor mij ook zwaar te worden. De ellenlange hellingen en vergezichten, waardoor je zag waar je heen moest, maakten het er niet gemakkelijker op.

Bij 40 km werd ik misselijk. Ondanks dat ik de hele rit heel goed had gegeten en gedronken, had ik de laatste aantal kilometers hier niet meer aan gedacht. Even wandelen, winegums en water naar binnen en ik kon door naar de verzorging op 45km! De misselijkheid was weer weg en bij de verzorging deed ik me te goed aan cola, bouillon en zoute sticks.

Heerlijk en klaar voor de laatste 5km! Dit werden best lange kilometers, het mooie was er vanaf en ik probeerde de kilometers op mijn horloge weg te kijken.

Op zo’n 3 km voor de finish, een klein boomstammetje waar ik overheen moest. Normaal gesproken zou ik er als een Epke overheen flikflakken, maar nu voelde dit als een heus obstakel. Heel voorzichtig een been eroverheen en dan de andere. Ik voelde dat ik tegen kramp in de bovenbenen aan zat. Hierna weer rustig hardlopend verder. Op naar de finish!

Natuurlijk net voor de finish nog even klimmen. Achteraf erg mooi, omdat je van bovenaf de finish zag en ik kon de aanmoedigingen al horen. Voorzichtig deed ik de laatste afdaling en daar stond mijn dochter te wachten. Samen liepen we over de finish, waar we (net als iedereen) werden opgewacht door Bertus. Wat een mooi onthaal!

Uitslagen:

Marc : 06:40:20
Rob: 2:58:50
André: 2:31:17

Social media
Facebook
Twitter
Google+
http://www.tri-team.nl/tag/ultraloper">