Haarlem Urban trail

Door Jolanda:

 

Op zondag 11 november vertrokken Ina, Kim, Frans en ik naar het mooie Haarlem om daar de Haarlem Urban Trail te lopen.

Ditmaal geen trail door bos of duin maar 10 kilometer hardlopen door de stad met op de route diverse gebouwen waar we dwars doorheen mochten rennen.
Zonder enige stress aangezien het ook hier niet om snelheid maar puur om genieten gaat. En genoten hebben we!!
Al meteen na de start schoten we een museum in, wat gaaf dit!!
Met een enorme smile op onze gezichten hebben we de route afgelegd.
Bovenop de molen hebben we van het prachtige uitzicht genoten, dwars door de Koepel (gevangenis) dansend en zingend door het poppodium waar een zeer enthousiaste DJ ons vermaakte,  door het gemeentehuis, door een advocatenkantoor door twee kerken door de bioscoop. Hardlopen, foto’s maken en vooral verbaasd zijn om wat ons allemaal werd aangeboden.
Echt teveel om hier allemaal op te noemen.
De vrolijke cheerleaders bij de eindstreep, de medaille en het lekkere ontbijt die we na de finish kregen maakte het helemaal af.
Wij zijn fan geworden van dit concept, wat een geweldige dag, we waren al fan van de Trails maar de Urban trail is daar na zondag zeker bij gekomen!
Social media

New York Marathon 2018

New York marathon 2018

We hebben een jaar moeten wachten maar eindelijk was het dan zover….. Marathon weekend in New York! Maar het was het wachten meer dan waard, wat een fantastische stad. Manhattan stond in het teken van de marathon en de lopers stroomden via de luchthaven JFK binnen, pakweg 1500 Nederlanders en 55.000(!) in totaal.

We hadden veel geluk met het weer tot en met marathondag en konden zelfs nog buiten dineren op donderdag. En wat doe je dan in de 2 dagen voorafgaand aan de marathon? Nou bijvoorbeeld een trainingsloop in Central Park en het finishgebied verkennen, onze startbewijzen ophalen in Javits Convention Center, wat sportkleding kopen, fietsen door Manhattan en Central Park, sightseeing maar vooral ook veel eten (en een klein drankje).

En toen was het zondag 4 november, jaaa zondag! 6 uur ‘s ochtends werden we opgepikt met de bus, de start was om 10.15. En dan staan we daar op de Verrazano bridge, een graadje of 12, strakblauwe lucht en op de achtergrond Frank Sinatra met ‘New York, New York’. Wat een ‘vibe’ en een schitterend uitzicht over de skyline van Manhattan. Een gezonde spanning, de adrenaline giert door het lichaam en dan eindelijk het startschot…… zoals verwacht knalt Teruska uit de startblokken, we zien elkaar vast wel weer bij de finish! Vier uur lang is het een aaneenschakeling van indrukken, juichend publiek, bruggen, kilometerslange avenues, en daar is het in zicht; Central Park! Wat er dan door je heen gaat, vreugde, pijn, euforie, en de vermoeidheid verdwijnt als sneeuw voor de zon. De laatste 2 kilometers gaan zo gemakkelijk, we worden gedragen door de toeschouwers. Teruska vliegt over de finish in een fantastische tijd van 3:13 en ik kom ruim 50 minuten later binnen, met een enorme smile op ons gezicht.

’s Avonds verwennen we onszelf met cocktails, een feestmaal bij Buddakan en een goede fles wijn. We did it!

Op naar Tokyo 3 maart 2019!

Ronald & Teruska

Social media

Buff Duinentrail

Zondagochtend, de stress is hoog. Vandaag staat voor een groot aantal lopers van het Trailteam de 10 en 17 km van de Buff Duinen Trail, georganiseerd door MudSweatTrails, op het programma. Een paar clubleden zijn ons vorig jaar voorgegaan op de 10 km en lieten weten dat dit bikkelen was. Kortom, het stress gehalte is hoog in de auto, wanneer Rob, Mariëlle en Diana mij om 8.00 uur ophalen. Bij aankomst in Schoorl ontmoeten we Erwin en Daisy die al aanwezig zijn. De startnummers zijn al door Daisy gehaald, dus hup, klaar maken en daar gaan Erwin, Daisy en ik op naar de start van de 17 km. De omgeving is prachtig en het weer is waanzinnig; fris, maar met een prachtige blauwe lucht en een heerlijk zonnetje.

Bij de start staan Henny en Willem, klaar om ons nog met wat bemoedigende woorden toe te spreken. Wij zitten in de tweede wave en mogen 7 minuten na de eerste wave van start. De eerste kilometers trekken we redelijk gezamenlijk op, al genietend van de prachtige omgeving. Na 3 en 5 km versnipperen we wat en loopt ieder zijn eigen race. Een race met werkelijk alle facetten; bos, duin, heiden, mulzand, single tracks, flinke hoogtemeters met mooie klimmingen en geweldige afdalingen. Bij kilometer 10 / 11 is een verzorgingspost. Wanneer ik hier aan kom, zie ik mijn teammaatjes Jessica en Chantal, die in de eerste wave waren gestart. We maken even een babbeltje, zij gaan verder en ik vul mijn energie aan met een beker sportdrank, sinaasappelschijf, wat zoutjes en wat winegums. En hoppa… verder! Het tweede deel begint met een lekkere pittige en redelijk lange trap omhoog. Er zit een gat tussen mij en mijn voorganger, dus ik kan met een lekkere gang omhoog. Wanneer de afdaling begint, kom ik opnieuw Jessica en Chantal tegen. Chantal loopt met mij mee en het laatste stuk is een feit. Hier zitten aardig wat hoogtemeters in. Niet mijn sterkste kant, dus ik loop stukken naar boven, zodra ik verzuring in mijn bovenbenen voel.

Dalen kan ik wel, dus zodra ik boven ben, kletter ik mijzelf weer naar beneden. En wat kan ik daar toch van genieten! Het wordt een soort van spel met het groepje lopers die om mij heen lopen. Zij zijn betere klimmers en halen mij dan in, terwijl ik hen naar beneden weer voorbij ga. Ondertussen genietend van al het moois dat ik onderweg zie, nader ik DE heuvel. De finish heuvel!!! En wat is hij gaaf. In één keer naar beneden door het mulle zand, opgevangen door mijn lieve loopmaatjes, Rob, Mariëlle, Diana, Edith, André en Roald, van de 10 km die al gefinisht zijn, en toptrainers Willem en Henny. De smile is niet van mijn gezicht te krijgen. Werkelijk, dit is één van de mooiste trails die ik tot nu toe gelopen heb. Hij staat al in de agenda voor volgend jaar!

Social media
Facebook
Twitter
Google+
http://www.tri-team.nl/tag/verslag">