WZK Tri-teamers lopen de marathon van Rotterdam

Afgelopen zondag was het dan zover: de kroon op al het voorbereidende trainingswerk dat 8 lopers hadden gedaan, de marathon van Rotterdam.

Iedereen had de benodigde afstand van ruim 30 km in de benen, en de laatste weken was er afgebouwd maar wel aan de souplesse gewerkt. Na zaaien komt oogsten en dat moest dus op 8 april gebeuren. Eén ding heb je niet in de hand: het weer. Liepen we pas geleden nog met winterkleding, vaak gepaard met muts en handschoenen, nu moesten we ons klaarmaken voor de lente, die meteen over leek te slaan in de zomer! Met een graad of 18/19 in het verschiet, vertrok de groep al vroeg naar Rotterdam, nog maar eens door de trainers op het hart gedrukt: niet te snel starten en goed drinken en eten onderweg!

In verschillende waves mochten we dan eindelijk van start, direct de Erasmusbrug over met aan weerszijden de brandweerspuiten ter begroeting van de lopers, vanaf de Maas. Genieten van de supporters langs de weg, die juist vanwege het mooie weer in grote getale waren afgekomen op het evenement. Veel muziek onderweg wat altijd erg goed werkt, zeker als het zwaarder wordt. En dat werd het zeker. Geen enkele loper zal gezegd hebben dat het appeltje-eitje was; vooral in het beruchte Kralingse  bos was het met het oplopen van de temperatuur afzien. Een aantal deelnemers van WZK Triteam  debuteerde op de marathon afstand, anderen hadden al wat meer of zelfs heel veel ervaring. Iedereen behaalde de finish en ook al was er misschien op een snellere tijd gehoopt, met deze omstandigheden was iedereen uiteindelijk blij en tevreden.

In Rotterdam waren ook nog enkele Triteamers die meededen aan de 10 km, en in Parijs liep onze Teruska haar eerste wegmarathon met een zeer goede tijd. De uitslagen:

Parijs:

Teruska Llasaca-Takacs 3:15:31.

Rotterdam:

Myriam Gijsbers 3:58:32, Dimitri Schelling 3:59:06, Tineke Haitsma 4:03:49, Pieter den Edel 4:08:33, Bas van Staalduinen 4:13:51, Caroline van Weerlee 4.19:16, Esther Koelman 4:28:32, Timothy Sijsenaar 4:34:16.

Kwart marathon Rotterdam :

Yvonne Twigt 1:23:50, Mariëlle van Vegten 1:23:50.

  • OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Social media

City Pier City

Door: Albert Slats

Zondag CPC den haag ,

Slik daar gaan we dan alleen naar Den Haag, niemand van de Dames uit huizen Slats wilde mee het was te vroeg ( start is om 12:00 ). Ben gaan ontbijten met 2 pannenkoeken een kopje koffie en 1 banaan. Omkleden en op de brommer vanuit Leiden naar Den Haag.

Aangekomen op het Malieveld om 11:30 ging ik als eerst een rondje wandelen en kijken hoe de sfeer er was het was net droog en de zon komt al een beetje door. Had mijzelf beloofd om niet zenuwachtig aan de wedstrijd te beginnen heb niks te verliezen liep toch alleen. Kwam nog een aantal bekenden tegen van mijn opleiding van trainer even mee staan praten , daarna rustig naar de kleedkamer gegaan en mij om gekleed om te lopen , voelde mij goed had er zin in. Nog even een banaan eten en ben naar het startvak 1 gegaan voelde mij nog steeds erg ontspannen.

Aangekomen in het startvak zat de sfeer er goed in we moesten nog 4 minuten wachten om los te gaan . op een gegeven moment schoot mij ineens binnen dat ik niet had ingelopen of oefeningen had gedaan ( jeetje dat als trainer zeg ), Oke dan maar de eerste paar kilometers rustig aan en niet mee laten gaan door de snelle lopers, was voor het eerst dat ik helemaal voorin een start vak stond geef wel een leuk gevoel. Daar gaat het startschot de 1e golf gaat weg , stel mijn horloge in en rustig aan de eerste kilometers , he wat gek voel mij goed met lopen ,ademhaling is oke ,heb wel wat last van mijn scheenbenen maar dat komt door mijn nieuwe schoenen . Of zit het gewoon weer tussen mijn oren , kijk op mijn horloge loop gemiddeld 9,7 km per uur oke dat is goed voel voor de rest nergens pijntjes dus gewoon gaan Albert.

Bij de 5 kilometer na Madurodam gaat de weg flink omhoog een berg , leuk hier gaan veel lopers wandelen , ik krijg nu weer kracht en hoor Henny en Willem achter mij in gedachten , Kom op recht op gebruik je armen denk aan je pas jeetje voor ik het weet ben ik rennend boven wat is dat weer gaaf zeg, ik merk dat ik weer aan het terug komen ben wordt toch weer wat sterker maar vooral de zin in het lopen is terug.

Bij de 7 kilometer is het heerlijk vals plat naar boven merk het goed aan mijn kuiten en schenen loop nog steeds rond de 10 km per uur oh wat voelt dat goed , ademhaling is oke kan goed praten ben lopers die wandelen nog aan het aanmoedigen kom de laatste kilometers zet door. Bij de 8,5 km gaat de weg langzaam naar beneden ik denk niet versnellen nog maar eerst je moment pakken om het laatste stuk toch een versnelling in te zetten , de laatste kilometer focus ik mij op een punt voor mij ademhaling is nog steeds goed voel nergens een pijntje oh wat loop ik weer lekker , nou kom op Ab! Nu is het aan jou en versnellen , oke dat lukt en nog goed ook zie de finish, dat laatste stuk zie je al die mensen iedereen aanmoedigen een kippenvel momentje super .  De streep over in precies 1 uur en 26 seconden ben hier erg blij mee, ik ben aan het terug komen de laatste 10 km zorg en zekerheid deed ik er 1 uur en 6 minuten over.

Hierbij wil ik iedereen bedanken die mij motiveren maar dat zijn vooral de lopers van WZK tri team die er voor zorgen dat de zin weer terug is .
Op naar Mei voor de halve marathon!!

Social media

Petzl Night Trail

Door Willem Hasekamp

Plannen voor het seizoen 2018 worden gemaakt, mooie plannen waarin de Petzl Night Trail past. Als ik me wil inschrijven blijkt het niet meer mogelijk te zijn. Dat is balen zeg, ik trek de stoute (trail)schoenen aan en stuur een appje naar Mud Sweat Trails of er een mogelijkheid bestaat om nog deel te kunnen nemen aan de 25 kilometer. Al snel blijkt dat ik mee kan doen door me op de race day, of kan ik beter zeggen race night, te melden bij de issue desk.

Zo gezegd, zo gedaan. Op 10 februari meld ik me bij de issue desk en na betaling (uiteraard) kan ik mijn startnummer in ontvangst nemen. Ik heb genoeg tijd om een praatje met bekenden te maken. Bij de stand van sponsor Petzl kan ik nog enkele vragen stellen over mijn nieuwe hoofdlamp. De wind neemt toe, het voelt een stuk minder lekker dan een uur geleden en er wordt zelfs regen voorspeld. Heb ik wel de juiste kleding keuze gemaakt?

Op het laatste moment vervang ik mijn baselayer voor een warmer exemplaar. Nog een paar minuten en het startschot voor de eerste lopers zal klinken. Elke 30 seconden mag er een groep van start gaan om de drukte te spreiden. Dit werkt geweldig, nergens opstoppingen op het parcours. Na vijf minuten mag ik van start envoor we het weten draaien we het terrein van Outdoor Valley af de trail is nu echt begonnen.

De eerste kilometers gaan lekker, tempo doseren heb ik me voorgenomen want je weet niet wat je te wachten staat. De paden worden minder, soms lopen we gewoon over grasvelden of zijn het weilanden? Schoenen worden in de modder vastgezogen, soms enkeldiep, het is zwaar. De gemeten hartslag hoort niet bij dit tempo, hoe gaat dit aflopen? Dan duiken we ineens een mooi bospad in, nog wel glad maar het begint weer op hardlopen te lijken.

Bij 15 kilometer komen we de eerste hoogte meters tegen, via een mountainbike track een heuveltje over. Beneden aangekomen vinden we de verzorgingspost, snel een stuk banaan en weer verder. Drinken en genoeg energie heb ik in m’n racevest zitten. Twee saaie kilometers over asfalt volgen. Blij als een klein kind duiken we gelukkig weer de modder in, voor we het weten staan we onder aan de skiheuvel.

Via een grashelling mogen we naar boven. Het is zo glad dat je beter van een zeephelling kan spreken. Het gaat niet snel, soms glij je zomaar twee passen terug. Eenmaal boven slingert een mooie single track naar beneden, de finale is begonnen geen meter zal meer vlak zijn. Blijven hardlopen heb ik me voorgenomen, een flinke aanslag om m’n bovenbenen blijkt, nog even volhouden.

Na ruim twee uur draai ik via een smalle brug, moe maar voldaan, het finish terrein op. Een welverdiende medaille, een heerlijke kop erwtensoep en een biertje staan op me te wachten. Mannen van Mud Sweat Trails bedankt voor de geweldige organisatie.

Nu goed herstellen en op naar het volgende avontuur.

Social media
Facebook
Twitter
Google+
http://www.tri-team.nl/tag/wedstrijdverslag">