Back to the future!

Door: Pieter den Edel

We schijven 12-12-2010, ja even terug in de tijd. Samen met Guus naar Spijkenisse, alwaar ik onder leiding van Guus mijn derde marathon liep en dat pas 6 weken na de marathon van Etten-leur stress, dat kan niet! Guus: jawel ga maar mee, je wilt toch naar Texel voor de 60. Ja oké niet piepen dus, in een winderig Spijkenisse, liep ik 12 minuten van mijn PR af in een race. Ongelofelijk man wat was ik blij.

We doen een sprong naar de toekomst, nee niet in een Delorean DMC-12 met Marty McFly en Dr. Emmett Brown, maar in een Subaru. Het was al een hele kunst om het apparaat op de weg te houden met die wind maar weet wel wat me te wachten staat straks. Ik haal mijn nummer op, mooi om weer veel bekende ultramakkers te zien en ook clubgenoten Angelique Tineke,Tineke en Caroline. Die waren er voor de hele en de halve. Tri-team goed spikecity

Ik wil los vandaag en geniet ervan dat doe ik niet zo vaak op de marathon. Deze afstand gebruik ik meer als training voor de wat langere loopjes. 10:30 achter de 3:30 pacer en Jetzt geht losss, ze hebben er goed de pas in 10 km 48:44. Met de wind is het wel menens, die blaast lekker. In het groepje gaat het goed. De halve gaat in 1:44:14 mooi steady. We lopen langs mooie velden en denk even terug aan de race met Guus. Man ik kon hem wel vervloeken soms. Elke keer ja bij blijven niet inzakken doorgaan niet opgeven je hebt nog 50% als je denkt dat je niet meer kan. Het heeft me wel gevormd als Ultraloper, hij blijft mijn grote voorbeeld.

Na 24 km besluit de chili con carne van gister zijn eigen leven te gaan lijden ik duik de berm. Ik ben wel mijn groepje kwijt net voor we een stuk met wind vol op kop krijgen. Voel me sterk en als een soort Rico Verhoeven knok ik met de wind en een gratis regenbui. Groepje ben ik wel kwijt, nou dan maar alleen, ik denk 37 km in 3 uur dan kan het een PR. Maar niets is zo veranderlijk als Ultrapietje, 3 uur 36 km een mooie tijd 5:00 min/km. We verslappen niet nee alles behalve we gaan nu lopers ophalen.

Het deprimerende industrie terrein is eruit we worden getrakteerd op moois. Na 40 km komt Marcel naast me fietsen psv supporter hij stelt voor de punten te delen vanmiddag ik zeg nee die blijven in Rotterdam. De baan op en met een mooie 3:34 ben ik vandaag dik maar dan ook dik tevreden als ik kijk waar ik vandaan kom. Ik ben zelf niet zo van de veren maar als ik er dan 2 spreekwoordelijk in den bibs mag steken gaat er een naar Daphne je zal maar samen leven met een Ultraloper en de 2e Mark v/d Vegt dat die Utrapietje wilt trainen. Ik ken mezelf wel een beetje en het is soms echt niet makkelijk. Maar zoals Guus altijd ze We zijn wel lief!!!!

Ciao Ultrapietje

Social media

Halve van Gouda 2019

Door: Jeroen van Duivenboden

Na de Veluwetrail van begin oktober was het even uit met de pret voor wat betreft de evenementen. De eerste stond voor vandaag weer op het programma en wel de halve van Gouda.

Dit was de eerste editie en buiten de halve kon je ook kiezen voor een 10 kilometer, waar onze Benjamin aan mee ging doen, en een kidsloop. Het parcours liep van de buitenkant van Gouda door het plassengebied van Gouda en Reeuwijk., werkelijk een prachtige route! Na een voorspoedige rit arriveerde ik veel te vroeg bij sporthal de zebra waar je je startnummer kon ophalen en er gelegenheid was om je om te kleden. Prima geregeld! De start was om 13:00 uur en een half uurtje van te voren wandelde ik naar het startgebied, gelegen op een smalle dijk. Beneden naast deze dijk lag het terrein van een rugbyclub waar je mooi een warming up kon doen. Om 13:00 uur precies werden we weggeschoten voor onze race tegen de klok!

Ik had, na de goede ervaring tijdens de halve van Katwijk, mijn horloge weer afgedekt en ging dus weer weg op mijn eigen gevoel en tempo. Prima combinatie voor mij. Al spoedig kwam ik met 2 andere lopers in een klein groepje terecht en de kilometers gingen spoedig voorbij.

De omgeving was werkelijk prachtig, mooie rietkragen, kleine slootjes met bruggetjes eroverheen, een aanvallende reiger(!) en natuurlijk een zonnetje aan de hemel, wat het geheel alleen maar mooier maakte.

Vanaf kilometer 16 begon ik het wat zwaarder te krijgen, normaal concentreer ik me dan op het publiek maar dat was hier niet in grote getale aanwezig, dus moest ik wat anders verzinnen. Dat ‘anders’, werden de woorden van Guus van Veen, die me ooit vertelde dat je niet moet denken aan hoever je nog moet maar aan hoeveel je al gedaan hebt! En ook deze keer werkte dat weer! Kilometer 17, 18 en 19 gingen vlot voorbij en ik vond aansluiting bij een andere loper die iets sneller liep dan ik, dus daar kon ik me mooi aan optrekken! Samen draaiden we de dijk weer op waar de finish was en als dank mocht hij voor me over de mat heen lopen en zat de halve erop! Hoe groot was de verrassing toen ik mijn klokje vanonder mijn shirt tevoorschijn haalde! 1:35:17!! Na nog 3 keer kijken, het stond er echt, kwamen de waterlanders tevoorschijn van vermoeidheid, maar helemaal van blijdschap want dit betekende een verbetering van mijn pr, van 1:38:47 naar 1:35:17!

Terug wandelend naar de sporthal liep ik met een grote grijns op mijn gezicht want dit had ik nooit verwacht! Na een lekkere warme douche, stapte ik zeer voldaan weer in de auto richting Voorschoten. Benjamin tenslotte liep ook weer een mooie 10 kilometer wedstrijd en finishte in 39:05 minuten!

Kortom de mini delegatie van het WZK Tri Team had haar visitekaartje afgegeven in Gouda, en voor iedereen, houd hem in de gaten voor volgend jaar want het is een prachtige loop!

Social media

Runningcenter Katwijk duinloopcircuit

Door: Marc van de Kaa

Sinds ik de eerste ultra liep in 2018 wist ik: dit zijn mijn afstanden. Niet omdat ik nou zo’n talent ben, maar omdat ik kan genieten van die afstanden. Uren onderweg zijn, de mentale strijd met jezelf. Geweldig! Inmiddels alweer de 4e achter de rug en een 5e in de planning. Ik ben nog lang niet klaar met die afstanden.

Om mijn snelheid omhoog te krikken, loop ik dit seizoen wat korte afstanden. 5km wedstrijden, even aan de andere kant van het hardloopspectrum. Daarom stond ik 9 november aan de start van de 5km van het Runningcenter Katwijk Duinloopcircuit;

Na het ochtendritueel, werp ik een blik op de buienradar. Een dreigend beeld verschijnt op het scherm van mijn telefoon. Een één of andere depressie hangt precies boven de regio Katwijk. Veel wind en er wordt neerslag verwacht. Maar….. na 1000 uur wordt het zo’n beetje droog en zo optimistisch als ik ben ga ik voor een zomerse outfit. Korte broek, kort shirt en fivefingers. 
Ik stap in de auto naar Katwijk, de wind en regen beuken tegen de auto en bij aankomst wacht ik op een droog moment. Tevergeefs natuurlijk. Een korte sprint naar binnen om een startnummer te bemachtigen. Het is nog rustig en op mijn verzoek om met mijn startnummer ook wat zon mee te geven, tekent de dame bij de inschrijfbalie een zonnetje op mijn startnummer. Twee koppen koffie later, loop ik met de andere lopers richting de start. Verhip, het is droog!! Zie je wel, de weergoden moet je gewoon uitdagen. De harde wind neem ik voor lief en bibberend sta ik in het startvak. Ineens hoor ik een knal en schijnbaar is het startschot gevallen.

Ik ga op weg en trap iets op de rem om niet in die bekende valkuil te vallen: te snel starten. Maar met windkracht 5 in de rug, gaat het tempo toch aardig omhoog en ik vind het wel prima. De schelpenpaden zijn veranderd in sloten en waar ik de eerste paar honderd meter nog mijn best doe om de plassen te ontwijken, geef ik me al vrij snel over. Er dwars doorheen. 
Na een kilometer begint de regen, een druppel en daarna emmers tegelijk. Het parcours draait tegen de wind in, dus ik krijg behoorlijk wat te verduren. Met dichtgeknepen oogjes en vuurrode armen en benen, begin ik aan het stuk met de klimmetjes. Niet voor niets heet dit stuk op strava: segement met die kl*** klimmetjes. Er is geen woord van gelogen. Gestaag boks ik tegen de wind en regen. 5 kilometer is toch best wel lang, bedenk ik me op dat moment. 
De finish komt in zicht en die komt op een goed moment. Ik vind het mooi geweest 😉 De laatste paar honderd meter is het wadlopen en dan kan ik afklokken op 24:38 minuten. Meer dan tevreden gezien de omstandigheden. Vanaf de finish direct de auto in, verwarming op standje kernsplitsing en direct naar huis om op te warmen onder de douche.
Wat is hardlopen toch een mooie sport! 

Social media
Facebook
Twitter