In het holst van de nacht langs de Hollandse kust

Door: Pieter den Edel

Na de barre editie van januari 2020 met kou en harde wind tegen en na 30 km klaar met onderkoeling verschijnselen was het vandaag de Summer DCURBN oftewel de Dutch Coast ultra run by night… het is een hele mond vol dus ik snap de afkorting wel!

De omstandigheden waren nu iets beter een licht briesje uit zee van de zijkant en soms schuin mee en een graadje of 20, een heerlijke zomeravond.

Hoeveel man staan er straks in den Helder in de vakantietijd, na wat app contact met René was het na een dag werken 18:00 in de auto naar Castricum om daar om 19.30 de trein naar den Helder te pakken.

Het was rustig en dat was niet zo gek we zaten in de stilte coupe hahaha, 20.30 bij Wienerhof en daar waren 18 lopers die het mooie avontuur aandurfden.

21:00 met een luide brul tettert Rinus ons weg en al snel lopen René en ik achter de kopgroep het is dan wel geen wedstrijd maar toch zit dat in het aard van het beestje strijden!

De dijk op en daar ligt ze…..Texel mijn eiland het ultraeiland waar ik hoop in 2024 weer tussen de grote mannen te staan voor de 120, er zal dus in Winschoten strijd geleverd moeten worden.

Mijn vader leerde me altijd “Als je iets wilt zal je er wat voor moeten doen”

Na een km of 5 ga je het strand op en daar is het nog best druk met badgasten, van de wat forsere medemens tot aan een jaartje of 30 met een bikini die niet heel veel kleiner kan, dat maakt het lopen net ff wat leuker.

Na 15 km even een sanitaire stop en verder het is vloed en de voeten zijn al nat, strand wordt beter, ben wel blij dat ik samen met René loop want na 31 km moet je om de Lagune heen bij Schoorl anders ken je weer 2 km terug.

Voor Egmond halen we nummer 2 in en ik grap we zijn 2&3, in de verte Tata steel het lijf gaat goed voel met sterk benen worden wel moe maar dat mag “Trainen is investeren”.

52 km in 5.40 en als derde van de 18 kom ik binnen en het leuke is nu mogen we nog 5 km uitlopen naar de auto en deze zijn mentaal zwaar, maar ook die pik je weer mee voor in de rugzak naar Winschoten.

Inmiddels is het 03:15 en het is stil in Castricum ik rij naar huis, douchen een bak noodels en ga proberen te slapen…..dat lukt redelijk en werd pas om 09:00 wakker.

Vanmiddag zal de klap wel komen, en dan droom ik lekker weg bij deze mooi training de weg naar Winschoten gaat best!!!!!

Ciao Ultrapietje.