Leiden Marathon; van doel, naar genieten

Door: Daphne den Edel

Zondag 15 mei de halve van Leiden. Deze stond dik gedrukt in m’n agenda, met als doel om onder de 2 uur te lopen. Na alle trainingen die ik gedaan had, was dat zeker mogelijk. Ik voelde mij steeds sterker en fitter worden. In de laatste 2 weken voor Leiden, leek alles vanzelf te gaan. Iets wat ik nog nooit gehad had voor een wedstrijd. Ik was er helemaal klaar voor. Ik had met loopmaatje Aniek afgesproken dat ik met haar mee zou gaan lopen. Zij was Pacer op 1,55. Ik dacht ‘gewoon aanhaken en we gaan het zien’.

Maar helaas heb je niet alles in de hand. Een paar dagen ervoor werd er op het weer gezegd dat het warm ging worden en dat werd het ook op die zondag. Ik baalde als een stekker dat ik mijn plan bij moest stellen en dat ik mijn doel van onder de 2 uur moest laten varen.

Zondag op de fiets met Pieter naar Leiden. Ik was gespannen, want wat kon ik met deze warmte. En dan kom je bij de tassenafgifte en dan staan daar je loopmaatjes van de club en dan breek je. Ik kreeg een knuffel van Tineke met de woorden ‘je kan het meid, ga genieten dan gebeuren er mooie dingen’.

In het startvak, heb ik een beetje de schaduw opgezocht en tegen Aniek gezegd ‘ik loop mee maar zie wel waar het schip strand’. Tot ongeveer 8km bij hen gebleven, maar ik had te veel last van de warmte en dacht als ik het nu niet rustiger aan ga doen wordt het een hel. Ik heb denk wel 10x onderweg gedacht aan uitstappen omdat het zo warm was. Maar de support van clubgenoten deed wonderen en dat onbekenden je naam roepen, geeft je moet. Af en toe beetje wandelen, op adem komen, even goed drinken en verkoelen met sponzen, zorgde ervoor om toch door te gaan.

Bij de laatste km stond Albert en die riep ‘je ziet er nog goed uit, kom op hè laatste stukje’. Ik voelde me alleen niet meer zo. Had toen ook al een poos niet op mijn klokje gekeken want een tijd had ik uit mijn hoofd gezet. Uitlopen was het belangrijkste.

Bij de finish had ik een mooie tijd van 02.07.15. Een tijd waar ik met deze omstandigheden zeer trots en tevreden over ben. Een tijd die ik ook totaal niet verwacht had. Ik heb genoten onder weg van alle aanmoedigingen en de muziek. Dat heeft mij er echt door heen gesleept.

Wat was het daarna een feestje om je tas weer te mogen ophalen bij je clubgenoten, die dan zichtbaar verbaast waren over je tijd en super blij voor je zijn.

Nu lekker nagenieten en de trainingen weer langzaam oppakken en dan ga ik op voor een marathon in oktober.

Twitter