Ultrapietje gaat de gebaande paden af.

Ultrapietje gaat de gebaande paden af.

Langzaam aan komen de antwoorden op de vragen van wat er mis ging op 19 Mei de dag dat niet alles klopte, ik ben wel een training rijker geworden een stukje ervaring en vrienden en familie waarmee je dit mocht beleven.
Het ultralopen heeft me een nog meer bescheiden mens gemaakt, ik geniet van het kleine dingen bijvoorbeeld een vroege vogel training om 05:30 een vers bakkie koffie of een lekker koud biertje..

Het 100% genieten van het lopen werd minder, dit door een doel er ontstaat druk iets wat ik niet ken en waaronder ik ook minder presteer ik loop liever in de luwte en spontaan een marathon of ultra gewoon omdat het kan.
Met een mooi doel voor ogen besloten om van de gebaande paden af te gaan en als asfaltloperT de bossen in te gaan de Veluwezoom bosloop leek me wel een leuke om te doen lekker rossen door de bossen.
De hele outfit van Pietje ademt de wegatleet uit maar dat niet alleen ook de techniek die is ultra lage shuffle en dan pak je wel eens een stronkje mee om een bijna Albertje te maken.

08:00 starten betekent 05:45 in de dinky toy gelukkig dankzij mijn voeding van Hammer is dat 05:00 opstaan, alles zit erin in deze voeding.
07:30 kom ik aan en kom uiteraard bekenden tegen ultramakkers Richard en Corine, ik krijg een tracker mee zo kan het thuisfront de verrichtingen van de asfalttrailer volgen.
Onwennig sta ik tussen de profi lopers mooie schoenen hoge kousen, ik teensokken in de salomon sonic aero waar ik een super Indiansummer op gelopen heb. Wat ga ik doen vandaag GENIETEN ja dat is het rugzakje om en hobbelen.

We gaan onderweg schut ik de hand van Sef die roept heee Ultrapietje leuk een tijd lopen we met een groepje parcours is zanderig en glooien hier en daar een single track iets waar de lompe trailtechnieken van Ultrapietje niet van wakker liggen…..
Dit soort dingen moet je nooit zeggen of ik wordt op de proef gesteld met hekjes, boomstronken, smalle bruggetjes trappen heul veul trappen met balken ben 2 uurtjes bezig en heb het groepje gelost geen idee waarom ik ben heel aardig tegen ze geweest haha.
De heide op en stijgen yeah hier ligt grind en kuilen dat in combinatie met wortels maakt me een soort koe die over een hekje springt haha ach ik heb duurvermogen, na 30 km en 3 uur en 8 minuten haal ik de een na de ander in vooral dalen gaat me goed af als een soort Eddy the eagle stort ik me de berg af hell yeah i ‘m running again….

De marathon voltooi ik in 4:33 beetje bij beetje schud ik de 11-steden vooral mentale tik van me af en krijg weer vertrouwen in de poten en het koppie, op dat moment scheert ze over mijn hoofd mams lijkt wel Eddy the eagle, hard roep ik We shall not be moved & never ever give up…..
Nog 18 km rossen let’s rumble…..de 33 km lopers komen erbij die zijn fris en lopen me soepel voorbij de een nog mooier dan de ander, loop een tijdje samen met een dame een ware hinde over het parcours kan haar niet bijhouden op de technische stukken maar met stijgen en dalen wel.
De laatste 10 een heel arsenaal aan trappen en nog meer leuks, voel me een rijk mens de ergste dip lijkt voorbij te zijn puur door extra rust en terug te gaan naar de basis van het ulralopen 100% genieten.

Bij de finish kom ik Tineke en danielle tegen, die hebben er een mooi weekend vol lopen van gemaakt.
60 km in 6:44 met 571 hoogtemeters, ben er zeer tevreden mee.
We kunnen langzaam aan gaan werken aan het tempo voor Winschoten op 8 September de jaarlijkse reunie van ultraloop nederland en een feest van herkenning…

Ciao Ultrapietje…..

Social media
Facebook
Twitter
Google+
http://www.tri-team.nl/verslag/ultrapietje-gaat-de-gebaande-paden-af">