aoadvies  bella  kluswijs  langstraat33

En wat voor een marathon was het, wij denken niet dat wij deze snel gaan vergeten. Laten we beginnen bij het begin en dat was vrijdag. Normaal gesproken zijn dit soort marathons gezinsweekendjes, maar nu was het een duoweekendje. Mijn vriendin en ik kozen voor het stadje Middelburg om te overnachten, in het luxe Hotel Middelburg. Van alle gemakken voorzien en dat heb je natuurlijk nodig in de voorbereiding op een marathon De voorspellingen beloofden niet veel goeds of juist wel, de kustmarathon moet wel bijzonder zijn. Het werd ook een bijzondere maar daar leest u wel over.

Na een wilde nacht, nee nee dit kwam door een mug of een vlieg , lekker uitgeslapen ,goed ontbijt, op weg naar Zoutelande waar de finish was de marathon. Vanaf deze plaats reden we met bussen naar Burgh - Haamstede(startplaats) waar verzameld werd in de sporthal. In de sporthal was het goed toeven beter dan buiten, waar een flinke wind waaide en af en toe flink regende. Voor de start mijn vriendin de nodige tips gegeven hoe een marathon te lopen(is eigenlijk niet nodig) 10 minuten lopen naar het centrum waar de start was, een bijzondere start, nadat de kerktoren 12 keer geslagen had(er werd meegeteld) klonk het startschot.

De wind tegen ,de regen tegen en toch veel mensen die ons aan het aanmoedigen waren tijdens de eerste kilometers. Het eerste stuk was door het duin/bosgebied van Burgh-Haamstede , na een flinke klim en daarna dalend richting het strand waar de wind nog redelijk was ,kracht 5. Hierna de Deltawerken op waar je de wind tegen had en soms geen wind(liep je achter een pilaar) en daarna weer veel wind en dan weer geen wind en dit zo een keer of 30 , je werd er langzaam gek van en uiteraard regende het er ook bij. Het bleef bij windkracht 5/6 maar dit was nog maar het begin maar dat wist je nog toen nog niet. Na de Deltawerken rechtsaf de duinen in en daar begon het echte gevecht tegen de elementen. Tegen de wind in (het was niet meer aan het regenen) beuken, kop naar voren, beetje moeilijk kijken moet toch een mooi plaatje opleveren , de wind was aangewakkerd tot kracht 7.

Na deze duinen de dijk op waar je nog iets hoger liep dus geen enkele bescherming had tegen de elementen, hier viel ook de laatst bui. En toch was dit alles nog niks wat ons te wachten stond,wat wind betreft. Vanaf de dijk rechtsaf een meter of twintig bijna recht naar beneden, altijd lekker voor de spieren, het strand op. Een meter of 10 geen wind tegen maar daarna begon,geen stukje hard zand, de enkels zag je niet meer(hoog water dus hoog op lopen) en de wind werd nog iets sterker. De zandkorrels waren lekker aan het spelen onderling, ze probeerden elkaar te tikken en volgens mij het spelletje laten wij de mensen zandstralen(te koop bij Bart Smit). Het zand zat tot in je .......(naar eigen mening invullen), dit stuk was ongeveer 9 kilometer, wat een fijn stuk.

Vlak voor Domburg het strand af(zo lekker) en weer de duinen in en via allerlei heuvels,trappen en schelpenpaden naar Domburg(30 km). De marathon begint pas bij 30 km klinkt een oud en wijs gezegde en in dit geval begon het ook pas echt. De wind(daar is ie weer) werd gelukkig iets sterker, volgens de speaker stond er op deze dijk(van Domburg naar Westkapelle) een storm met kracht 8 en uitschietend naar 9. Bovendien liep je op een dijk zonder bescherming , het was bijna niet te bevatten . Het liedje van voor naar achter, van links naar rechts enz werd vast geschreven tijdens zo een storm, zo werd je alle kanten opgeblazen Ik schrijf het maar je moet het meegemaakt hebben om het te geloven.

Het was af en toe een pas vooruit en twee passen achteruit. Je was al gezandstraald en nu werd je gewindstraald heel apart,de laatste km van deze dijk boog iets af waar door je gelukkig nog iets meer de wind tegen kreeg. Na deze dijk( 7km) , de wind even in de rug werd je letterlijk bijna omver geblazen maar dan vooruit en dit zo hard dat je benen het niet konden bij houden dus dit stuk deed ook pijn omdat je je zelf aan het remmen was en dat vonden de spiertjes niet prettig. U leest wel dat de wind een rode draad was in het verhaal. Na de laatste duinen en trappen en weet ik allemaal wat tochnog een stukje strand van 2 km waar je tussen de paaltjes door moest persen, zijn wij gelukkig een beetje dun.

Eindelijk was daar die finish ,zo blij ,al klappend de finish over, een hand van Leijn(organisator) een fraaie medaille een shirt ,eten en drinken maar vooral de voldoening om zo een marathon uit te lopen want dat was al ee prestatie op zich. Dit is ons verhaal van de Zeelandmarathon(ik kan het toch aanraden om deze een keer te lopen) Allebei heelhuids gefinished en zeer trots. effe wat klinische feiten De tijde op deze marathon zijn niet echt van belang maar toch 5.01.47 uur en 3.45 56 uur van 1260 deelnemers 820 deelnemers de finish gehaald een 647e plaats en een 76e plaats maar vooral de voldoening,het was een bijzondere en dat was ie.

groet van Guus en Diana

Lid worden

WZK Tri-Team is een Wassenaarse hardloopvereniging met een clubruimte in het zwembad Het Sterrenbad. Hardlopen kan op drie niveau's, van beginners tot gevorderden. Wij trainen onder begeleiding van gediplomeerde trainers wekelijks op de dinsdag- en donderdagavond van 19:00 uur tot circa 20:30 uur.

Lid worden kan via Inschrijven >>