aoadvies  bella  kluswijs  langstraat33

Het is vrijdag 30 oktober en je wordt wakker in New Jersey, nuttigt een ontbijt en gaat samen met de andere deelnemers naar Central Park om daar even los te lopen na de vlucht van gisteren. En wie kom je tegen bij het Central Park, Willem van Vliet, hij had al een rondje gelopen met z’n groep.
Onder leiding van Marti ten Kate lopen we naar het punt waar de marathon zondag het Central Park in gaat, dat is ter hoogte van de 24 mijl, vanaf hier lopen we de laatste 2,2 mijl naar de finish zoals je hem zondag ook zal gaan lopen. Uiteraard in een rustig tempo. Opvallend is dat we nu al applaus krijgen van de Amerikanen, wat moet dat zondag dan wel niet zijn. Na afloop krijgen de lopers nog enkele nuttige tips en wordt nog maar een benadrukt dat de zomertijd eindigt van zaterdag op zondagnacht.
De rest van de dag is ter vrije besteding, dat zal ik jullie besparen want het hoofddoel is de NYC Marathon op zondag.

Zaterdag mogen we iets eerder opstaan want er staat wederom een loopje gepland. De Continental Airlines International Friendship run, hiervoor verzamelen wij ons met de  Nederlandse -en andere buitenlandse lopers nabij het gebouw van de Verenigde Naties. Enkele korte toespraken volgen, zo ook enkele woorden van Prins Pieter Christiaan (die loopt New York voor de zevende keer) en de diverse landen mogen zich even laten horen. En wat blijkt, waar een klein landje als Nederland goed in is, ze maken het meeste kabaal, onvoorstelbaar maar waar.

Uiteraard volgen enkele foto momenten en wie tref ik bij de groep van NY400 lopers, juist Peter Prins. Samen besluiten we dit loopje af te leggen tot de finish in wederom Central Park. Het mooie is, we lopen dwars door Manhattan en hiervoor zijn gewoon voor ons lopers diverse straten afgezet.
Ook de rest van de zaterdag is ter vrije besteding, rusten is iets wat ik dan ook doe ’s middags. ’s Avonds nog een laatste pasta maaltijd, op tijd naar bed want morgen is de grote dag, waar ik lang naar toe heb geleefd.

Zondag 1 november, de klokradio gaat om 4:43 uur,  mijn wekker gaat om 4:45 uur. Ja twee wekkers om het zekere voor het onzekere te nemen. Enkele boterhammen maak ik klaar evenals een beker cornflakes, beneden in de lobby pak ik nog een kop koffie en besluit de laatste bus te nemen die van ons hotel vertrekt naar de startlocatie, Fort Wadsworth, hier begint het wachten, wachten en nog eens wachten. En dan heb ik geluk dat ik in de 1e wave mag starten want anders duurt het wachten nog langer. Tussen de waves zit telkens 20 minuten. Het is zover, we mogen naar onze startvakken, ik trek eigenlijk te vroeg enkele kledingstukken uit die ik geef aan de homeless, mijn andere kleding heb ik eerder afgegeven bij de UPS-wagen.

De starttijd komt dichterbij en na het Amerikaanse volkslied volgt een enorm startschot en klinkt het toepasselijke nummer van Frank Sinatra – New York, de stemming zit er in, en de massa zet zich in beweging, de Verrazano-Narrows Bridge over naar Brooklyn. Vanaf mile 3 kunnen we ons tegoed doen aan water en/of Gatorade, hiervoor worden in totaal ruim 2,3 miljoen papieren bekers gebruikt. Om en om gebruik ik water en dan weer Gatorade en dan de mensen die tussen de verversingsposten staan, uitzinnig wat een enthousiasme. Iedereen wordt aangemoedigd. En ze staan er drie, vier en soms vijf rijen dik. Maar er staan niet alleen Amerikanen, ook in Nederlands die hier wonen moedigen de lopers aan. Ik loop voor KIKA en de Nederlandse herkennen mijn shirt en daarmee krijg je vleugels. Het lopen gaat heerlijk, kilometer na kilometer glijden onder mij door en ik loop nog mooi constant ook, iedere vijf kilometer klok ik tijden die rond de 25 minuten liggen.

Hiermee komt mijn halve marathon tijd uit om 1 uur 47 en enkele secondes, de tweede brug wordt gepasseerd (Pulaski Bridge). En de marathon loopt door en de mensen langs de kant juichen ook onvermoeid door en dat terwijl ze de avond tevoren Halloween hebben gevierd tot in de kleine uurtjes. Muziek klinkt er ook van langs de zijkant en de muziek past zich aan naar de wijk waarin we lopen, want er wonen echt veel verschillende culturen in New York, van blank tot zwart en van orthodoxse joden tot spaanstaligen.

Met de Queensboro Bridge passeert de marathon het 25 kilometer punt en op de brug is het best fris maar de lopers worden warm onthaalt op Manhattan, wat staan er in de bocht de brug af veel mensen, dit is echt ongelofelijk. Vanaf de 59e straat gaan we First Avenue op en we blijven ook een stukje lopen op deze avenue, want tot en met de Willes Avenue Bridge en die is ter hoogte van de  128e straat. Ondertussen passeer ik de meegereisde supporters van onze groep, dat doet mij goed en daar ben ik aan toe even een paar bekende gezichten. Er wordt mij iets toegeschreeuwd, ik weet niet precies wat dus loop zelfs even terug.

Dan na de dertig kilometer gaat de marathon pas echt beginnen, ook voor mij. Ik tracht op een gegeven moment naar links te gaan, dat lukt niet, ik probeer naar rechts te gaan maar ook dat lukt niet, dan zit er niks anders op dan de confrontatie aan te gaan met de man met de hamer en ja die verlies ik. Het tempo zakt terug en eerlijk is eerlijk door die voltreffer zal ik zelfs kleine stukjes moeten wandelen, het wordt zwaarder en zwaarder en hiermee val ik van mijn vlakke schema af, ik liep lang op een eindtijd net boven de drie en een half uur maar helaas.

Madison Avenue Bridge brengt ons ondertussen terug vanuit de Bronx naar Manhattan, op Fifth Avenue is het aftellen tot de ingang van het Central Park, we tellen af van 138e tot de 86e straat. En de mensen langs de kant juichen door en blijven iedereen aanmoedigen.
Als ik uiteindelijk Central Park inloop, weet ik dat het er bijna op zit, nog ongeveer 4 kilometer te gaan en al zal ik die laatste kilometers op mijn wenkbrauwen moeten afleggen, de finish zal ik passeren. Met enkele tabletten dextro die ik van Eveline krijg gaan de laatste kilometers weer iets makkelijker maar het blijft evengoed zwaar, ik moet er nu wel aan werken om mijn gewenste eindtijd te realiseren.

Ik had aangekondigd de New York City Marathon binnen de vier uur te willen afleggen en dat gaat mij nog lukken ook, ik passeer het doek van de 26 mile en nu is het nog minder dan 400 meter en in het laatste stukje zit nog een lastig klimmetje en pas daarna ligt de meet, die ik na 3u 53m 16s passeer, het zit erop, ik ben blij en ik had dit voor geen goud willen missen en een traan van geluk rolt langzaam over mijn wang. Op deze medaille mag je zeker trots zijn en die moet je zeker de maandag in New York dragen en dat ga ik doen ook.

Na de finish, net buiten Central Park zie ik Willem, die iets minder tijd nodig had voor de marathon, hij legde de klassieke afstand af in 3u 30m 35s.


Zoals jullie zojuist gelezen hebben, heb ik de New York City Marathon gelopen en na 3u 53m 16s lag daar de finishlijn. Daarmee ben ik binnen mijn doelstelling gebleven van 4 uur. Ik heb gelopen voor het goede doel, KIKA, daarmee was ik een van een groep van bijna 50 lopers die zich daarvoor hebben ingezet.

Inmiddels is er een slordige $ 45.000,00 (€ 30.288,75 (koers 9 november 2009)) bij elkaar gelopen. Ik bedank hierbij diegene die reeds hun bijdrage heeft overgemaakt, anderen wilden mij eerst over de finishlijn zien komen en zouden daarna een bijdrage overmaken, deze mensen nodig ik namens KIKA uit alsnog hun donatie te doen. Op giro 8118 t.n.v. Stichting Kinderen Kankervrij te Amstelveen o.v.v. mijn naam (Richard Vlasveld) en NYC 2009.

Lid worden

WZK Tri-Team is een Wassenaarse hardloopvereniging met een clubruimte in het zwembad Het Sterrenbad. Hardlopen kan op drie niveau's, van beginners tot gevorderden. Wij trainen onder begeleiding van gediplomeerde trainers wekelijks op de dinsdag- en donderdagavond van 19:00 uur tot circa 20:30 uur.

Lid worden kan via Inschrijven >>