Marathon van Brugge; de virtuele

Door: Maarten Bosch

Vorig jaar had ik me in willen schrijven voor de marathon van Amsterdam. Omdat de inschrijving was gesloten, ben ik uitgeweken naar Brugge. Daar heb ik geen spijt van gehad, ik heb een lekkere wedstrijd gelopen en een mooie tijd (3u54m24s, destijds een PR). En op basis daarvan kreeg ik dit jaar de uitnodiging om weer mee te doen. Alleen nu virtueel, de marathon gaat niet die door en afreizen naar België is trouwens ook verboden. Omdat ik minder getraind ben, kies ik nu voor de 21 km.

De organisatie heeft de zes startwaves gemaakt. Ik kies voor de eerste, zaterdagochtend 17 oktober 2020 om 9 uur. De start is vanaf thuis, dus ik kan uitslapen tot 8.15 uur. Helaas heb ik mijn kleding niet goed klaargelegd, de start is toch nog gehaast. Inloggen, oortjes aansluiten op de iPhone, oortjes in, iPhone in een plastic zakje. Ik kan gelijk kiezen voor muziek of geen muziek. Ik kies voor geen muziek. Even wennen zo’n virtuele race!

Plotseling is het 9 uur. Gehaast vertrek ik, uitgezwaaid door Angelique. Mijn horloge zet ik te laat, achteraf blijkt dit ook niet goed te zijn gegaan, want ik heb geen track. Al gauw komt er af en toe een boodschap. Na 3 minuten komt de mededeling dat ik langs het Begijnenhof loop. Nu is het wel een voordeel dat ik vorig jaar het echte parcours heb gelopen. Achteraf kon ik op de foto’s op het wedstrijdverslag zien wat ze precies bedoelde, maar ik heb nu tijdens het lopen al wel een idee waar ik aan moet denken. Ondertussen loop ik in werkelijkheid de landgoederenroute op, richting het oude Dierenpark.

Vanaf de 3 kilometer komt er af een toe een bericht wat mijn positie is ten opzichte van de andere deelnemers in mij startgroep. Helaas blijk ik nogal een verloop te hebben. De eerste gaan zeer snel, ik loop tweede. Er volgt een verwijzing naar een supportszone, die herinner ik me ook. Na elke 5 kilometer wordt ook de gemiddelde snelheid gemeld. Ik sla bij het oude Dierenpark af richting Duivenvoorde. Op mijn oortjes komt de vraag of ik al een biertje “in de frigo” heb klaarliggen. Onder de spoorweg sla ik af richting Leiden. Ik ben inmiddels teruggezakt naar een derde plaats en het begint te regenen. Even later volgt de melding dat ik het traject van de marathonlopers verlaat en kort daarop dat ik halverwege ben.

Voor mijn gevoel gaat het prima. De gemiddelde snelheid loopt wel wat terug en ook zak ik langzaam terug in het virtuele deelnemersveld. Het zij zo. Ik loop langs de virtuele blazerskapel en het tweede virtuele vak met supporters. In de echte wereld ga ik bij de Vink links en dan bij de Haagse Schouw onder de A44 door om richting Wassenaar terug te lopen. Het is inmiddels weer droog.

Het laatste stuk begint mijn horloge steeds optimistischer snelheden te tonen. Tegelijk val ik virtueel steeds verder terug, ik eindig uiteindelijk elfde van mijn startgroep. En 34ste van de 185 deelnemers. Begrijpen doe ik het niet, maar ik loop gewoon door langs het jaagpad richting Wassenaar en dan een klein stukje extra door Wassenaar om de 21 km van de app af te maken. Terug naar huis! Met de app maak ik een virtuele finishfoto, Angelique maakt nog echte foto.

Thuis volgt nog een kleine deceptie. Zoals gezegd, heb ik geen track. En de snelheden op mijn telefoon zijn ook niet gebaseerd op de echte snelheid en de GPS, maar op de hartslag. Waar mijn telefoon stelt dat ik 21,1 km in 1:36 heb gelopen, moet ik er toch vanuit gaan dat de tijd op de app klopt. 1u45m11s. In Langsingerland heb ik de halve marathon in 1:45:29 gelopen, in Brugge destijds de eerste helft van de marathon in 1:46:32. Niet heel veel sneller, maar toch een PR. Of ben ik nu krap 100m vergeten? Hoe dan ook, het was een mooi avontuur. Maar hopelijk kunnen we snel weer een echte wedstrijd lopen!

Trail de Bruxelles; Trail de Veluwe

Door: Aniek Honsbeek

Ik zal maar niet beginnen over wat er de afgelopen tijd aan evenementen voor mij maar ook voor jullie allemaal afgelast zijn of worden. Ondanks dat toch maar weer ingeschreven voor een evenement de trail de Bruxelles 33km genieten in het bos rondom Brussel leek mij wel wat. Het toeval wilde dat vorig jaar rond dezelfde tijd ik met mijn vriend in Leuven was beland – via een surprise me tripje- en wij samen op zoek gingen naar een hardloopevenement in de buurt. Via internet vonden we twee evenementen; de trail de Bruxelles en de trage wegen Jogging in Bouterse. Omdat de na-inschrijving van de trail de Bruxelles nogal prijzig was hadden we al snel gekozen voor de trage wegen jogging in het pittoreske Bouterse. Deze was “maar” 21km, dus zo gezegd zo gedaan, en aldaar ontzettend genoten tijdens deze trail, waar ik uiteindelijk als 2de dame over de finish kwam. Hilarisch om ergens in een mini dorpje op het podium te staan tussen alle Belgen. 

Overigens leuk om te weten; trage wegen, zijn wegen waar je niet met de auto kan rijden, dus karresporen, en vaak kleine paadjes rondom de kerk.

Helaas ging deze trail dit jaar niet door dus alsnog gekozen voor de coronaproef trail in Brussel georganiseerd door sportevents. De afgelopen weken keihard getraind om weer wat kilometers in de benen te krijgen. En de snelheid wat op te bouwen door mijn mila 1 teamgenoten op de hielen te zitten.  Helaas gaat het met de coronamaatregelen niet goed en kleurt niet alleen in Zuid Holland maar ook België rood. Afreizen wordt ontraden en ook onze airbnb hostess krijgt twee dagen voor vertrek corona waardoor we écht niet kunnen afreizen. We cancelen onze airbnb en gaan als een malle op zoek naar een leuk huisje in het bos in Nederland. Zo komen we uit in de Veluwe ergens in Krachtighuizen, trail spullen mee en binnen anderhalf uur zit je in een prachtig gebied genaamd de Veluwe waar ik eigenlijk nooit kom. 

Na eerst een dagje lekker gewandeld te hebben, gewielrend te hebben was zondag de dag dat we 33 km zouden gaan trailen. Het weer was prima, iets bewolkt maar vooral best wel warm en gelukkig droog. In de ochtend tijdens het ontbijt een mooi parcours uitgezet in Garmin connect en deze op het horloge geladen trail kleding aan startnummer op en gaan. Vanuit het huisje zaten we snel in het bos, en navigeerde ons horloge ons het ene na het andere mooie (trail) paadje op. Het bos was prachtig met alle mooie paddenstoelen, zo veel rood met witte heb ik nog nooit gezien. Hier en daar pakte we ook wat hoogtemeters, heerlijk! We hebben alles gehad, bos, heide, mul zand, maar gelukkig veel bosgrond want dat rent toch wel het lekkerst. 

Bizar eigenlijk dat de Veluwe niet zo ver weg is en dat je uren door het bos kan wielrennen, rennen en wandelen. Echt een aanrader om gewoon eens te doen! Toevallig heb ik nu een leuke gpx 😉 Toch mooi dat je gewoon zelf een route kan uitzetten om te trailen en dat het dan ook nog eens 99% onverhard is, complimenten aan Garmin. Onderweg kijken mensen soms wat vreemd op naar ons startnummer, maar al snel begrepen mensen het en werden we flink aangemoedigd. De 33 km vlogen voorbij en voordat we het doorhadden waren we al weer bijna bij het huisje en dus bij de finish. Helaas geen medaille, geen podium, geen publiek, geen applaus. Maar wel een lekkere warme douche, openhaard aan, biertje en wat lekkers is ook gewoon fijn! Dus ondanks dat er veel afgelast wordt, maak je gewoon je eigen doelen en geniet van het mooie Nederland! 

On The Sunny Side Of The Indiansummer

Door: Pieter den Edel

Na een intelligente lockdown zoals meneer Rutte het noemt, kwamen we terecht in een mooie zomer waarin niemand  dacht dat corona ooit terug zou komen.

Evenementen werden weer georganiseerd zo ook de Indiansummer ultra trail  een loop waar ik altijd de langste afstand doe  120/130 dit jaar de 50.

De corona liep de spuigaten uit en de ISU werd afgelast, en ja wat doe je dan als ultraloper als je ook nog niet eens je beste jaar hebt, ach 2 keer een 3:30 bij Ben in Almere zijn 2 zwaluwen en die maken geen zomer.

Je gaat naar Deventer voor een 100 en ook daar krijg je de bekende deksel op de neus, je wordt  er sterker van maar hoe sterk wil je worden, uiteindelijk gaan de trainingen weer aardig de HF is op orde dus op naar de Indiansummer ultra trail een wedstrijd die me ligt. De 102/132/127 reeds gelopen nu een bescheiden 50 km…….om te kijken waar ik sta…….en dan komt corona en de ISU gaat niet door…..

De klap komt aan, echter als ultraloper kijk je naar wat wel kan, ik app Paul en Rene wat zij gaan doen!

Inmiddels was 15 oktober Kayleigh 16  kleine meisjes worden groot en pappa wordt ouder het is iets wat ik niet kan accepteren…..

De reis gaat naar Paul in Appelscha in het mooie Friesland, Rene is er ook en we gaan los in het mooie Drents Friese Wold, man wat voel ik me hier thuis, de rust de ruimte de mensen……..

We gaan het veld in het bezig zijn met jezelf doet me goed, ben op stap met ultrapietje….ja toch.ik praat wat met hem! Hoi Pietje, hoe ist? Ja goed hoor ist leuk?..ja nu nog wel….

Na 26 km gaan de benen al lastig doen, ik spreek ze toe en klaar, de reis is mooi de zon komt door tis lekker warm de indiansummer komt eraan…

Via Smilde ga ik naar mijn B&B in Hooghalen, de eigenaresse heet me welkom en vraagt hoe het was! Ja goed….het is hier zonnig ik besluit in de tuin te genieten van de zon….

Ik hoor uit de woonkamer muziek van Queen…is ze fan? Ik vraag het en JA!!!!!!  Het gesprek is compleet over Farrokh Bulsara allias Freddy mercury……2021 ga ik met mijn vrouw naar Zanzibar alwaar hij geboren is.

16:30 ik zit in de laatste zon en denk aan vrijdagmiddag in het vondelpark……..het vondelpark in een stad waar ik niet zo heel veel mee heb…..we hebben er weer een mooie dag op zitten…

De ondergaande zon beloofd me weer een mooie nieuwe morgen!!!

Ciao Ultrapietje.

Gesloten

Wegens de nieuwe maatregelen omtrent Corona zijn alle trainingen tot nadere informatie opgeschort.

Uiteraard blijven wij via e-mail en onze sociale media kanalen bereikbaar voor onze leden en geïnteresseerden.

Twitter