Mijn eerste halve marathon

Het was weer de tijd van het jaar, de feestdagen zaten er weer op en de trainers vroegen ons wat onze ambitie waren voor 2019. Nu loop ik lekker mee in Mila 1, al moest ik daar in het begin er wel erg aan

wennen. Het maken van je kilometers en gewoon lekker de trainingen mee doen helpt. Ik zei de laatste jaren, ik loop lekker af en toe een 10 kilometer wedstrijd en dan vindt ik het wel prima. Maar als je je PR

op de 10 kilometer een keer scherper zet door er 1:50 minuten af te lopen maak je het wel lastig voor je zelf. Door de langere trainingen van Mila 1 wen je wel aan het kilometers maken. Groot rondje Voorschoten is tegen de 14 kilometer en rondje Valkensburgsmeer tegen de 17 kilometer. Ik dacht laat ik eens gek doen, ik ga voor de halve marathon van Leiden. In de week van 11 februari startte ons 14 weken schema tot de halve. Uit mijn team startte bijna iedereen minstens op de halve en een aantal op de hele marathon. Super gemotiveerd knalde ik door de trainingen en mijn resultaten gingen vooruit. Op een klein waarbij ik drie trainingen rust nam bleef het blessureleed mij bespaart. In de week voor de wedstrijd vroegen Daphne de Winter en Marc van der Kaa of ik met hun meeliep tijdens de wedstrijd. Marc wilde met Daphne naar een finishtijd van 2 uur toe lopen. Ik wist nog niet wat ik zou doen, bij een pacer blijven of mijn eigen plan trekken. Ik had een tijd van tussen de 2:00 en 2:06 in  mijn hoofd.

Zaterdag voor de wedstrijd bij het ophalen mijn startnummer in de Pieterskerk Daphne en Marc weer tegengekomen en de knoop doorgehakt en afgesproken dat we met zij drieën op zouden lopen.

Zondag met een hele groep op de fiets naar Leiden en na de gebruikelijke rituelen om 10:00 uur aan de start. Lekker van start, ritme, ruimte zoeken, bij de Vrouwenweg stond Tineke langs de weg, NU… kan je versnellen riep ze!! Deden we ook, met Marc als strenge tijdwaarnemer. We waren goed op weg, met af en toe een moeilijker moment voor Daphne en dan weer voor mij. Marc bleef lekker doorkletsen en pleegde af en toe gewoon nog een telefoontje. Netjes op drie kwartier een gell genomen en op naar de Rijndijk, daar stond weer Tineke en een hele schare Tri-team supporters. 16 kilometer en goed op schema. Over de Rijn en linksaf naar Leiderdorp. Wat een feestje kunnen ze daar maken ! Onder de brug door bij Leiderdorp, weer Tri-teamers. Nu de stad in langs de singels, Morspoort, wat bochten, bruggetjes en daar was het rechte stuk naar het einde. Ik kon nog iets versnellen. De finish in zicht ! Daar stonden zelfs twee Tineke’s. De een keihard aanmoedigend, de andere breedlachend, trots op de resultaten. In 2:00:02 over de finish.Daphne en Mark in 2:00:14 over de finish ! Wat een heerlijke loop en wat een prachtig resultaat. Na de finish nog meer supporters waaronder twee toppers uit mijn team. Ontvangst van een prachtige medaille en na een sportdrankje en wat wachten op mede Tri-teamers op naar de brug waar we het wel verdiende biertje haalden en met zijn drieën proosten op het resultaat. Daphne & Marc dank voor de manier hoe we deze halve samen gelopen hebben. Tineke de Groot, Pieter den Edel dank voor de coaching/training. En dank voor mijn teamleden met wie ik behalve hard trainen ook erg veel plezier heb.

Ambitie ? Halve onder de 2 uur ? Wie weet.

sportieve groet, Frans Rolink

Social media

Spontane Hemelvaarts training!(Els)

WZK Triteam was er vroeg bij. Donderdag 30 mei was er geen training gepland i.v.m met Hemelvaart. Dan maar zelf lopen was het idee en waarom dan de traditie van het dauwtrappen niet combineren met een loop in Meyendel. Wat begon als een gek idee van Marc op de social trail app resulteerde in een groep van 18 Triteamers die donderdag morgen om 06.00 uur enthousiast klaar stonden bij de boerderij Meyendel. Geen wedstrijd of prestatieloop maar lekker lopen in de duinen. Er is niet alleen dauw maar ook een miesserbui, de vogels fluiten, de temperatuur is goed en de begroeiing kleurt fris groen. Hardlopen is op genieten. Albert kiest voor ons allemaal kleine padden Kris kras door de duinen, een mooie afwisselende route, soms is het zwaar, door de droogte is het zand mul en de duintoppen hoog. Langs de zeereep terug richting de boerderij, nog een extra lus om de 10 km. vol te maken. De boerderij is helaas nog niet open de koffie houden we te goed. Iedereen is enthousiast, waarom alleen met luilak, dit is leuk, al spreken we volgende week weer gewoon af om 08.30 uur voor de volgde social trail loop.

Social media

Great Breweries Marathon 2019

The Great Brewery Marathon, 25 km of 42 km, run or walk? Aangezien het mijn eerste lange afstand is ga ik voor de 25 km run. Overigens een lastige keuze, want bij de wandeling mag je tussendoor bij de brouwerijen biertjes drinken en bij de run moet je wachten tot je over de finishlijn bent. Dit is wel een goede motivatie om de race uit te lopen!

Op zondagochtend 12 mei arriveren we ruim op tijd bij brouwerij Duvel waar de start en finish is. Een groots opgezet terrein van alle gemakken voorzien. Het ophalen van startnummer en shirt gaat dan ook voorspoedig. Daarna voldoende tijd om nog even koffie te drinken en mentaal voor te bereiden en met name mijn ogen uit te kijken naar de mensen die om 10:00 uur, voor de wedstrijd, al aan het bier zitten.

Om 11:00 uur is het dan echt klaar voor de start. Ik sluit me aan in de pacegroep van 2u40min, waarvan ik op dat moment nog denk dat het een reële finish tijd is. Na ongeveer 10 km komen we via een bospad bij brouwerij Palm. Je loopt over het terrein, door de brouwerij en als afsluiter delen ze Palm 0% uit. Ik sla over, mijn man vindt het heerlijk.
Ik weet niet waar het mis gaat, maar op ongeveer de helft komt bij mij het besef dat we deze afstand nog een keer moeten volhouden, zonder echt te stoppen. De feestvreugde slaat om en het wordt zo nog een lange reis. Gelukkig heb ik continue support en heel wat afvink momenten in het vooruitzicht. Na 16 km is iedere km meer dan ooit gelopen en bij de 21 km kan ik dansje doen, want volgende week bij Leiden ben ik dan nu bij de finish. De laatste kilometers waren meer strompelen dan rennen, maar met mooie leuzen langs de weg zoals ‘geef niet op, anders is het bier straks op’, is het toch gelukt om in 2u54min te eindigen.

En toen waren daar de welverdiende biertjes van Duvel, Karmeliet en Cornet… Gelukkig stond er een lange rij en kon ik eerst even bijkomen met een stuk peperkoek en een flesje water.

Voor iedereen die er over denkt om hier volgend jaar te lopen, gewoon doen! De verzorging tijdens de loop was echt supergoed; om de 2,5 km was er een waterpost. De voorzieningen op het terrein zijn goed en wat mij ook opviel was dat de lopers onderling heel sociaal en verzorgend waren.
En als je het niet trekt om na afloop 3 speciaal biertjes te drinken; je krijgt ook nog een pakket mee naar huis.

Social media
Facebook
Twitter
Google+