Halve van Egmond

Door: Jeroen van Duivenboden

Zondag 12 januari was de dag dat ik de halve van Egmond van mijn bucketlist af kon gaan strepen. In 2018 kwam hij niet uit, in 2019 gooide een blessure roet in het eten, dus in 2020 was 3 x scheepsrecht en stond ik aan de start van deze winterklassieker.

De dag was vroeg begonnen, om 08:30 startte ik de auto en met de neus richting Alkmaar was het avontuur begonnen. Parkeren kon bij 5 aangewezen parkeerplaatsen daar Egmond afgesloten was in verband met de vele bezoekers. Pendelbussen zorgden ervoor dat ik om 10:15 aankwam in Egmond en in de plaatselijke sporthal mezelf klaar kon gaan maken voor de race!

Buiten mijzelf liepen ook Tineke Haitsma-van Dijk en Benjamin Levi van het Tri-Team vandaag in Egmond.

Om 12:15 vertrok ik naar de boulevard die een kwartiertje lopen van de sporthal gelegen was. Het weer en dan vooral de wind zorgde er vandaag voor dat het een pittige editie ging worden en met een gevoelstemperatuur van 2 graden viel jezelf warm houden in het startvak niet mee.

Om 12:49 viel dan ook voor de golf waar ik inzat het startschot en was de race begonnen! Na een kilometer draaide we het strand op, klaar om 6,5 kilometer tegen de wind in te beuken! Het strand lag er prima bij en door het lage water was het ook mooi breed, niet dat je daar veel aan had want door de wind was het zeer belangrijk om gegroepeerd te lopen anders was het bijna niet te doen. Maar aan alles komt een einde en na 7,5 km gingen we via de strandoprit richting de duinen. Ik voelde me prima en dat was ook het advies wat Mark van der Vegt me gegeven had, pittig doorlopen maar jezelf niet voorbij lopen! In de duinen waren de paden bedekt met helmgras op weg naar camping Bakkum op het 10 kilometer punt. Het stond hier vol met enthousiaste toeschouwers en dat geeft mij altijd weer extra energie! Het helmgras was inmiddels vervangen door bospaden en door de vele regen spatte de modder om je oren en was het trail gevoel compleet!

Bij kilometer 14 werd het wat onrustig in het groepje waarin ik liep, is het een vogel hoorde ik vragen, een vliegtuig? sprak een ander, niks van dit alles, het was onze eigen Benjamin die voorbij kwam! Na een klein babbeltje ging hij er weer snel vandoor ondanks dat hij op aangepaste snelheid liep ivm zijn marathon voorbereiding, mij met een glimlach achter latend.

Inmiddels schoten we aardig op en was de ondergrond overgegaan in klinkerpaden en met de harde wind inmiddels in de rug gingen we af op de bloedweg. Een berucht stukje van het parcours waar menig loper zich kapot op loopt, maar als je de heuveltraining bij mila 2 doorstaat hoef je van de bloedweg niet bang te worden, is mijn ervaring.

De bloedweg was het laatste stukje duingebied en eindigde bij kilometer 20, nog maar 1,1 te gaan en dat over een goede asfalt weg. Tijd om het tempo nog wat op te schroeven, zoevend voorbij de vuurtoren volgden er nog 2 klimmetjes waarna we de boulevard op draaiden richting de finish.

Egmond zat erop! Een schitterende loop over een prachtig parcours. Weer een klassieker die van de bucketlist af kan en op naar de halve van Lansingerland!

Dan heb ik nog de eindtijden van de Tri-teamers om dit verslag mee af te sluiten:

Tineke: 2:04:34

Jeroen: 1:49:51

Benjamin: 1:42:53

Mooie tijden gezien de loodzware omstandigheden!

De foto’s zijn niet van eigen gebruik. Deze komen van de site van de Halve van Egmond.

Saucony Egmond Halve Marathon

Door: Monique Broere & Marc van de Kaa

Twee afstanden (kwart en halve marathon), dus twee verslagen. Veel leesplezier!

Kwart marathon:

Merit en ik gingen zaterdag 13-1 al richting Egmond. Het parcours werd verkend, en in het hotel ontmoeten wij Michel Butter, Kamiel Maase, Gerard Nijboer en vele andere (ex) top atleten .


Omdat wij voor de 10 km al vroeg mochten starten , en het laag water was, was het strand perfect begaanbaar.
Desalniettemin kwamen wij niet onder 3 klimmetjes van 8% uit!



Na afloop hebben wij de toppers op de halve marathon mogen aanmoedigen, Marc, Monique en Rob!
Het was een fantastisch weekend, en voor herhaling vatbaar.

 

Halve marathon:

Zondagochtend zat ik al vroeg in de auto met Monique en Rob, op weg naar Egmond. Vanaf de parkeerplaats in Alkmaar nog een stukje met de pendelbus en we waren ruim op tijd in het koude Egmond. De kwart was toen al van start en helaas waren we te laat om Monique binnen te halen. Of zij liep gewoon te snel ūüėČ

Niet veel later zagen wij Merit de laatste meters afleggen, waarop Monique de microfoon van de speaker afpakte om Merit over de finish te juichen! Wat hadden zij beide waanzinnig goed gelopen!!!!!

Voor ons werd het tijd om richting de verkleedtent te gaan. Niet in een Tina Turner outfit, maar gewoon in hardloopkleding kwamen wij de tent weer uit en begaven ons richting het startvak.

Hier kwamen wij Bas nog tegen en dit was ook meteen het laatste wat we van hem zagen. Hij vloog over het parcours en finishte in een hele knappe tijd van 01:58:42!

Onder de startboog drukten wij op ons horloge, de 21.1km was begonnen! Monique en Rob zouden de wedstrijd samen lopen. Ik gooide de hartslag iets omhoog en in een lekker tempo zocht ik in de eerste, verharde, paar honderd meters naar een goede plek in het deelnemersveld. Vervolgens direct het strand op om 7 km te buffelen.


Het plan was om op het strand de hartslag binnen de perken te houden, om niet te veel energie te verspillen voor de overige 14 km. Prima plan en achteraf ook een prima uitvoering. De eerste 3 km was het strand, ondanks hoogwater, goed begaanbaar. Langs de waterlijn was er voldoende hard zand om op een gestaag tempo te lopen. Daarna werd het minder, tot het moment dat er geen vlak strand meer over was. Voor mij werd het nu kiezen. Mul zand, of natte voeten. Het werd het laatste en daar heb ik geen spijt van gehad. Ja het water was koud, maar ik kon mijn hartslag onder controle houden en lekker doorlopen. Na 7 km sloegen we af richting de strandopgang. Dit viel me ook niet tegen en toen was het de duinen in. De eerste km’s was het lastig om een eigen tempo te lopen in verband met de smalle paden en vele lopers. Daarna brak het deelnemersveld uiteen en werden de paden breder. Zeer constant liep ik door en de km’s vlogen voorbij. Ik had mijn racevest om, gevuld met water en gels. Hierdoor kon ik de drukte bij de verzorgingsposten ontwijken, door aan de andere kant van de weg gestaag door te lopen.

Een werkelijk prachtige route bracht me tot de laatste km. Hier lag de Bloedweg, een redelijke klim en ik wist dat Monique en Merit hier zouden staan. Toch was het een leuke verrassing toen ik een hoop gegil hoorde en een high five kreeg. Extra energie op de laatste kilometer. De laatste meters vlogen onder mij door en liep ik nog redelijk fris over de finish. Niet veel later kwamen Monique en Rob de boulevard opdraaien richting de finish en met een mooie versnelling knalden zij onder de finishboog door!


Uitslagen:

Kwart marathon: Monique Broere 00:55:26, Merit Muijlwijk 01:12:47

Halve marathon: Bas van Staalduinen 01:58:42, Marc van de Kaa 02:04:20, Monique Bos 02:19:49, Rob van Vegten 02:19:49

Twitter