Canicross Zandenbos trail 10km

Het gaat niet om de grootte.

Gisteren afgereisd naar Nunspeet om daar samen met Rob, Pepper en Iggy van start te gaan op de 10km canicross tijdens de Zandenbos Trail. 8 duo’s stonden aan de start en de briefing werd dan ook luid verstoord door een concert van enthousiaste blaffende honden. Na het aftellen eindelijk op pad. In rap tempo het bos in en de eerste heuvels op en af. Misschien een beetje te snel voor Iggy?! Het ging goed en in een groepje van 4 waren we zo bij de verzorgingspost, bemand door Chris. Ook de honden werden hier verwend met water en hondenkoekjes.

Met Iggy ging het nog prima, dus op hetzelfde tempo de 2e helft in. Op km 7 liepen we verkeerd en moesten terug om de route over enkele heuvels te volgen. 2 duo’s besloten gewoon door te lopen, maar Rob en ik pakten de heuvels toch even mee. Op handen en voeten naar boven, het was spekglad door het bos. Ook de honden kwamen prima boven en we konden meteen door.

Rond kilometer 8 ging het even mis. Zowel Iggy als mijn lichaam gingen linksaf een pad op, alleen mijn voeten gingen rechtdoor. Na een mooie grondoefening weer door de volgende beklimming op. Hier bovenop met z’n vieren een foto gemaakt en het werd tijd voor de laatste kilometers naar de finish.

Bij 9km besloten om Iggy even aan te sporen voor de laatste km. Ruim onder de 6 min per km vlogen we over de trails. Alleen bleek de route iets langer te zijn, maar Iggy hield het goed vol en op 11.4km was daar de finish. Een mooi onthaal door organisatie en supporters. Ook hier was er weer aan de honden gedacht en stonden er koekjes en waterbakken klaar.

Samen met Rob echt genoten van deze mooie, sportieve dag. Een trail die voor herhaling vastbaar is!

En Iggy, die sliep als een blok in de auto

Social media

De 15 van Katwijk

Door John Gras

 

Om half elf vertrokken wij (Els-George-John) op de fiets naar Katwijk voor de 15 km Trail-duinloop wedstrijd.
Precies om 12 uur ging het startschot, na wat geschuifel gingen we over de tijdregistratiematten. Klokjes werden massaal ingedrukt, eenmaal onder het startboog rechtsaf de boulevard op en via de Sportlaan-Zuidduinseweg, het heuvelige duin in richting het Panbos, de route door het bos was zeer afwisselend. Els had alleen een beetje pech met het oversteken van een wildrooster waar ze schotten overheen hadden gelegd. Deze waren waarschijnlijk te kort waardoor deze gingen kantelen met als gevolg een beschadiging aan de knie, maar ze is een bikkel, zand afvegen en doorgaan (Doen wij het toch goed met de Zwemloop om grote platen neer te leggen).
Halverwege Panbos stond er nog een supporter (Tineke Haitsma) foto’s te maken, ikzelf moest nog even terug lopen om een foto te laten maken, ze had me niet voorbij zien komen, jij ook hier? Was de vraag.
Na de ronde Panbos ging het in een lus en met een flinke klim, richting Wassenaar over het schelpenpad dat naast het fietspad ligt. Bij de strandopgang over de duinen het strand op richting Katwijk, het strand was goed hard en er was meewind, dit laatste heeft voordelen maar ook nadelen want het was behoorlijk warm. Halverwege nog een bekertje water genomen bij de drankpost en door naar de finish op de Boulevard. Onder de Finishboog door, niet vergeten het klokje weer uit te zetten, medaille in ontvangst nemen, even uitzweten, een paar stukjes banaan nemen, fiets van slot af en richting huis. Al met al een leuke loop met goed weer. Was weer GENIETEN.
Social media

Brussel Marathon

28 oktober heb ik mijn eerste marathon als tri-team lid gelopen: Brussel Marathon.

 

De afgelopen jaren liep ik bij Hague Roadrunners. Het was voor mij de tweede marathon van dit jaar en ik heb het trainingsvolume lekker hoog kunnen houden in de 4 maanden er tussen en lekker met MiLa 1 mee kunnen trainen. Ik wist dus wel dat ik fit was, maar ook dat Brussel bekend staat als een van de zwaardere stadsmarathons van Europa. Ik probeer gedurende mijn leven in elk Europees land een marathon te lopen en België had ik nog niet gehad.

In Brussel wonen mijn schoonouders en het was dus een beetje een thuiswedstrijd. De marathon van Brussel start in de ”hoge stad” en gaat in zuid-oostelijke richting richting de bossen van Tervuren, om na een lus in de bossen weer terug te keren naar het imposante Arce du Cinquantenaire in het Jubelpark (een soort afgeronde kopie van Brandenburger Tor). Onderweg loop je langs enkele hoogtepunten in Brussel, maar lang niet alles, omdat de marathon nooit in de ”lage stad” (Grote Markt en omgeving) komt.

Mijn Polar heeft 430 hoogtemeters geregistreerd onderweg, flink wat dus. De zwaarste klim wordt bewaard voor de laatste 4 km. Ondanks de moeilijkheid van deze marathon had ik als doel om mijn PR naar beneden bij te stellen onder de 3:15. De start was vroeg (09:00 uur) en het was stervenskoud, maar droog. Gelukkig liep ik mezelf redelijk snel warm en kreeg mijn handen warm door handschoenen te maken van mijn armstukken. Tot de 30 km ging het erg lekker en had ik de moed bij een paar Britten aan te haken die een schema van 3:10 aanhielden. Daarna hadden mijn Nederlandse benen wat teveel last van de hoogtemeters en liep het tempo flink terug. Ik liep inmiddels wel zo ver voor op mijn 3:15 schema dat ik besloten heb om mijn tijd lekker uit te smeren en kilometers van net onder de 5 minuten te lopen en het dan te halen.

De laatste 4 km heeft de 3:15 haas (die nog wat frissere benen had) mij er doorheen gesleept en kwam ik op 3:13:31 binnen: Geslaagd dus! Als je een marathon in de buurt wil lopen is Brussel wel een overweging waard. Het is zeker geen Rotterdam, London, of Berlijn qua ambiance, maar het is een mooie omgeving en lekker in de buurt. Voor de liefhebber: Er is ook een halve marathon op dezelfde dag met een veel groter aantal deelnemers (+/- 7 000).

Zelf neem ik even rust van de marathons tot Dublin, precies over een jaar en sluit ik me aan bij alle wedstrijdjes in de buurt.

Social media
Facebook
Twitter
Google+
https://www.tri-team.nl/tag/hardlopen">