Ultra Festival Deventer

Daphne, Mark, Pieter en Marc reisden vorig weekend af naar Deventer voor deelname aan 1 van de wedstrijdonderdelen op het Ultra Festival Deventer. Een wedstrijd waar geen afstanden werden gelopen, maar uren. Daphne en Mark kwamen uit op de 3 uur. Pieter kwam uit op de 12 uur. Marc kwam uit op de 6 uur. Hieronder lees je de verslagen van deze pittige wedstrijd.

Ga direct naar:

Daphne
Pieter
Mark
Marc

Daphne

Zaterdag 13 juli afgereisd naar Deventer waar ultrafestival gehouden werd. Er werd daar een 24 uur, 12 uur, 6 uur, 3 uur en een 1 uur georganiseerd. Zaterdag gestart om 1400 uur met aanmoedigen van de 24 uur lopers en Marc die de 6 uur liep. Leuk om een loopmaatje aan te moedigen en te helpen waar nodig. Wat een topper ben je en wat een prestatie. Wat is het leuk om de bekende ultra lopers te zien en an te moedigen op de 24 uur. Daarna 2100 uur start de 12 uur. Daar deed Pieter aan mee die ging even een nachtje door. Voeding stond klaar hem klaar zodat ik even naar me hotel kon om te slapen. 6 uur de wekker om, om 7 uur te ontbijten en om 8 uur weer op de baan om Pieter door het laatste uur heen te slepen. Pieter wat een prestatie heb jij gedaan! Super trots op jou. 10 uur het startschot, ik en mark mogen knallen. Dat nam ik dus ook letterlijk ik was er zo vandoor. Ik op me klokje en dacht dit is te hard, maar eigenlijk loop ik wel lekker. Dacht ach zie wel waar ik eindig. Me doel was me afstand van25,7 km verbeteren en rond de 27km uit komen. Na 2,5 uur stond de 26 op de tellen en zag mark voor me lopen ik dacht ik ga kijken of ik die kan in halen Pieter en Marc zeiden hij loopt voor je dus kon weer aan zetten en ja hoor ik haalde hem in daar vlak bij de verste bocht het fluitsignaal het zit er op met op m’n klokje 29,2km, dik maar dan ook dik tevreden . 

Als groep hadden we de paarse vlaggen van de club bij ons en de mensen die het tri-team kenden wisten ons al snel te vinden voor een praatje. Zoals Henri Theunnissen en Joop Keizer en vele andere ultra lopers. Het paars van het tri-team valt op en dat is met deze wedstrijd erg leuk om te zien dat men je herkent aan je club kleur! het was een top weekend met z’n allen!

Pieter

He Mark v.d. Vegt zou je mij een beetje willen begeleiden naar een wedstrijd? Uuh jahoor maarre wat voor wedstrijd dan! Ja een ultraloopje niet zo heel gek hoor, een 12 uurse op een wielerbaan in Deventer, ohh ja afslag 23 de koekstad ja die ja…..Net een soort Texel maar dan in tijd, en nee geen 04:35 starten, maar rondjes draaien en mentaal een beetje knokken, want ja na 2 rondjes heb je alles al wel gezien op zo’n baan.

Oh en ik heb geen doel! Ja genieten en lekker hobbelen meer niet maar als er een dikke 100+ in zit ram ik door dat dan weer wel en dan nog iets het is in de nacht en nee ik loop alleen jij kan lekker slapen deze keer hahahaSamen om tafel met een koude Hertog jan ( de beste schema’s maak je met een koud pilsje😊. Tadaa Pietje mag aan de bak, naast 400 tjes 600 tjes & 800 tjes ook rust en ontspanning, dit was de lekkerste training overigens. De zwaarste een Joop Keizer de klip op in zone 4 diep in het rood ging Ultrapietje.

Al snel schreef Marc v.d. Kaa zich in voor de 6 uur en Daphne en Mark zich voor een 3 uurse en hopla daar was de Bende van Deventer appgroep bij het tri-team wisten heel weinig lopers het altijd leuk.

Zaterdag 13 juli ’19 was het zover wij vertrokken iets later zo voorkom je dat je moet helpen een partytent op te zetten😊. 14:00 gaat Marc het strijdtoneel op ik hang en lig wat in en om de tent ik mag om 21:00 op avontuur over de wielerbaan, 20:00 Marc is klaar hij vond het best leuk geloof ik.

21:00 Here we go de nacht in en ik denk nog wel makkelijk als je een grote boodschap moet doen de wc is vlakbij, en de buik voelt al niet top en jahoor met hangen en wurgen na 1 uur de dixie in. Het rondje op de baan is leuk, lekker afwisselend na 2 uur ben je echt wel klaar met de lichtmasten rechts en de U bocht, dit is ultralopen mentaal knokken. Helaas levert de voeding waar ik al 4 jaar goed op loop nu misselijkheid en het zuur op dan maar wat anders. Net als ik met eten bezig ben besluit de linker kuit zijn eigen feestje te willen vieren door te gaan irriteren, ik irriteer hem terug ff kijken, wie er wint 2 uur later staakt meneer de strijd. Heb al besloten dat ik absoluut NIET stop ik ben er toch en de rest slaapt, bovendien is opgeven nooit een van mijn sterkste kanten geweest.

De buik blijft vervelend misselijk en heb ondertussen al 4 keer de dixie aan de binnenkant gezien en 2 keer een bosje daar de dixie onhaalbaar was met als gevolg een prikkelstruik in de poepert haha ja in het donker zie ik geen moer.Over op water en zoute stengels dan maar inmiddels was het 01:00 dat viel goed langzaam kwam ik er weer, lampjes langs de baan af en toe wat fietsers die terugkwamen van het stappen, nee niet op de baan maar op de weg in de wijk…. Om 02:30 besluit klaasvaak me te gaan aanmoedigen, ik stuur hem weg maar hij is hardnekkig, ik zal je krijgen en vlucht de dixie in sluip er langzaam uit en neem een stroopwafel en wat ranja en ik zie hem afdruipen zo dat varkentje is ook weer gewassen…zo nu gaan we lopen.

Rond 04:30 het ochtendgloren langzaam kriekt de dag alleen voelt het heel anders ben al redelijk moe maar de benen blijven goed voelen en het tempo komt beetje bij beetje terug ik luister naar de vogels en lach wat voel ik me gelukkig dat ik dit mag doen..Je beleeft de mooiste avonturen met jezelf onderweg, de strijd de eenzaamheid wat is ultralopen toch mooi.

07:00 hee Joop Keizer, ik roep heel hard Joopieeeeee de smile op het gezicht voert het tempo op, nog 2 uurtjes ook mijn vader, Andre is inmiddels present en merk dat het fijn is Daphne en mark komen ook aan.Ondertussen voel je je een halve zombie, hoor ik straks appeltaart zonder na te denken roep neee bierrrrrr.. Ik mag nog 60 minuutjes het tafeltje waar mijn drinken op stond is veranderd ik hallucineer niet nee er staan een paar koude gele sappies….mmmmmmm ik zet het op een lopen met als gevolg dat de krampen er overal inschieten. 09:00 de toeter ik mag stoppen en jahoor op het verste punt, nu kan marc even uitlopen ik denk ook altijd met de lopers mee lief toch? Ik klok 92.6 km de organisatie 90.5 zal de mat wel gemist hebben ergens in de nacht als zombie. Ik wankel de douche in en ga voor de tent zitten, om 10:00 zijn Daphne & Mark afgeschoten nee niet letterlijk maar nu gaan hunnie lopen. Ik neem een lekker biertje die smaakt prima zo om 10:15, om 11:00 even een klein tukkie en dan de rest op foto en film vast leggen en aanmoedigen man man wat lopen ze sterk zeg…

Uiteindelijk hebben we als Tri-team 24 uur gelopen en een kleine 196 kilometer gedraaid.Nu lekker herstellen en op naar een mooie Indiansummer (19 oktober) het Nederlands kampioenschap trial, asfalt of onverhard vindt het beide zo mooi elke keer weer een andere beleving van de ultrasport….

Ciao Ultrapietje.

Mark

We schrijven 24 april 2019, die bewuste avond krijg ik een appje van Pieter: In het weekend van 13-14 juli 2019 is er in Deventer een 12uurs-loop waaraan ik graag meewil doen, er is ook een 3uurs- en een 6uurs-loop. Doe je mee ? In m’n enthousiasme zei ik: “ ja, doen we ! ” , en ondertussen dacht ik: ‘’ waar begin ik aan.. ‘’

Ondertussen bleken ook Marc en Daphne zich ingeschreven te hebben, Marc voor de 6uurs en Daphne voor de 3uurs. Dus daar volgde ook mijn inschrijving. Met Quirina er aan toegevoegd voor de nodige support, was de Bende van Deventer geboren! Nog 2 maanden te gaan voor de start, nog steeds last van een sluimerende blessure aan m’n hiel, baarde me dat toch best zorgen. Ben ik op tijd hersteld en ben ik fit genoeg, dat ging vaak door m’n gedachten. Het is inmiddels 16 juni, het gaat wat beter met de blessure, tijd voor een voorzichtig testloopje richting Rijksdorp. So far so good, geen last. Nu rustig weer op gaan bouwen, yesss!! Met nog een kleine maand voor de start in Deventer werd mij duidelijk dat er toch een flinke trainingsachterstand ontstaan was. Voorzichtig weer lopend met de groep mee, heerlijk! We zien het wel waar het schip strandt..

En zo werd het 13 juli, om 11.00uur vertrokken we naar Deventer. In Deventer waren Marc en Quirina al begonnen met het opzetten van de partytent. Na het inchecken in het hotel naar de baan getogen, de bende was compleet en de voorbereiding werd in gang gezet om de laatste puntjes op de i te zetten. 14.00uur, Marc gaat van start voor zijn 6uurs. Vanuit de tent moedigen wij hem aan met opbeurende teksten als ‘’ nog maar 5 uur, klein stukkie nog’’. Quirina voorziet Marc van de benodigde sportvoeding en vult zijn watervoorraad steeds aan. Mooi is het om de beleving in een loper te zien, wanneer deze vermoeider raakt en het zichtbaar zat is. Met z’n allen moedigen we hem aan, en dochterlief support onophoudelijk enthousiast mee. Na een pitstop in een Dixi, komt de finish in zicht.. 20.00uur.. daar gaat de toeter. Yesss, Marc heeft het volbracht. Gefeliciteerd Marc met deze topprestatie !

Terwijl Marc aan het lopen was, waren Daphne en Pieter bezig met het klaarmaken van de voeding voor Pieter, die immers zelfvoorzienend de nacht door moest komen. Een uur later is het de beurt aan Pieter, die zich intussen gereed maakt heeft voor zijn 12uurs-loop. 21.00uur, daar klinkt het startschot. Samen met een tal van ultralopers start Pieter zichtbaar genietend zijn loop. Succes Pieter, hier heb je voor getraind ! Zo valt langzaam de duisternis over de wielerbaan. Na een laatste groet en aanmoediging vertrekken Daphne en ik naar het hotel. Morgenochtend om 09.00uur finish’d Pieter en 10.00uur start immers de 3uurs. Tijd voor wat nachtrust.. 14 juli, 06.00uur ging de wekker. Na een nacht met weinig slaap, dankzij een veel te zacht matras, herrie van de buren en hangjeugd met harde muziek uit de auto, aan het ontbijt. Toch best spannend, we zien het wel hoe het gaat. Blessurevrij blijven is het doel. Met dat in m’n achterhoofd naar de baan, de sportvoeding klaargemaakt en klaargezet. Een eervolle vermelding voor Marc, die na een korte nacht s’morgens weer vanuit Leiden naar Deventer gereden is om ons aan te moedigen. Marc, supertof man !!

Bijna 09.00uur, daar loopt Pieter. Vermoeid maar nog steeds strijdbaar en zichtbaar genietend. ‘’ Kom op, je bent er bijna! ‘’ Daar gaat de finishtoeter, hij heeft het gehaald. Wat een klasse, gefeliciteerd Pieter !!! 10.00uur, daar klonk het startschot, here we go!! Daphne gaat er als een speer vandoor, die heeft er zin in zeg ! Rustig blijven lopen Mark, zie het als een rustige duurtraining.. met die gedachte was het eerste uur van de drie een feit. Na anderhalf uur kwam de befaamde dip, eerder dan verwacht. Met de wijze woorden van Pieter in gedachten “ iedere dip kom je weer uit! ‘’ stug doorgelopen. Stukje bij beetje loopt Daphne iets uit, ‘’ gaat goed zo ! ‘’ roepen we in het voorbijgaan. Man man man, na 2 uur ben je hetzelfde rondje van 1295 meter aardig zat. Nu wordt het een mentale training.. Een buitje regen zorgde voor een aangename verkoeling, maar zo als het spreekwoord zo mooi luidt: “na regen komt zonneschijn” was dat hier letterlijk het geval. Het werd warm en drukkend, nog een uurtje.. ..kom op, doorbijten nou!

Vlak voor het ingaan van de laatste ronde word ik ingehaald door Daphne. Hoe gaaf is het als je door een loper uit je eigen groep op een rondje gezet wordt. 13.00uur, het laatste rondje ging in.. halverwege klonk de finishtoeter. Met een totale afstand van 27,71km ben ik dik tevreden en nog belangrijker, blessurevrij !! Na het opmeten van de officiële afstand, lopen we met het hele team terug naar de tent. We hebben het geflikt jongens. De bende van Deventer wordt door Pieter vakkundig omgedoopt in het WZK Dreamteam. Nadat alle rommel opgeruimd is, naar de prijsuitreiking. De winnaar werd, meer dood als levend, gehuldigd met een totale afstand van 215 kilometer in 24uur. Bizar..

Wij komen volgend jaar in ieder geval weer terug, wie weet met nog meer teamleden.. Deventer, tot volgend jaar !!

Marc

6 uur
Lang
Ver
Saai
Dixie
Support
Trots
Volgend jaar weer

Social media

Memorabel loopweekend voor WZK Tri-team

WZK Tri-Team was op verschillende plaatsen te vinden dit weekend. Zo gaven een aantal leden zondag acte de présence bij de voorlaatste editie van het Zorg & Zekerheidscircuit, de Braassemloop in Roelofarendsveen. Op Texel, was Pieter den Edel die ochtend reeds om 4.30 uur vertrokken voor een monstertocht van 120 kilometer, waarvoor hij van de organisatie een wildcard had ontvangen die hij maar wat graag wilde waarmaken.

Twee hele rondes van zestig kilometer. De ene tegen de klok in, de ander met de klok mee. De eerste zestig gingen heel voorspoedig. Na 6 uur en 13 minuten kwam Pieter bij het beginpunt en begon aan deel twee, met twee trainers van Tri-Team om beurten in zijn kielzog om hem te begeleiden: Albert Slats en Mark van der Vegt. Om 10.30 begon nóg een ervaren Tri-Teamer aan de Zestig. Hij wilde zijn come-back in het ultra wereldje bewust niet aan de grote klok hangen: Guus van Veen! Aangemoedigd en begeleid door zijn vrouw Diana die een dag eerder dezelfde afstand en parcours wandelend had volbracht, ging zijn “reis” voorspoedig. Pieter kreeg in zijn tweede ronde het nodige te verduren, niet verwonderlijk gezien de pittige blessure die hij nog maar kort achter zich had gelaten. Uiteindelijk besloot hij na ruim 90 km en ruim 10 uur later uit te stappen, iets waar hij vrede mee kon hebben. Guus finishte even later in een nette 6:40, de verrassing van het weekend! Ondertussen waren de lopers in Roelofarendsveen allang weer thuis, ook zij hebben ieder voor zich op korte, middellange of lange afstand een puike prestatie neergezet langs de oevers van de Braassem, zeker in deze zomerse omstandigheden. Bovendien liepen een aantal van hen ter nagedachtenis aan een pas overleden loopvriend van Tri-Team, Joop Born, die tot voor kort nog bij de diverse activiteiten van Tri-Team betrokken was. Met een lach en een traan werd er gelopen en eigen doelen werden gehaald of overtroffen. Tja, en In Rotterdam werd op dezelfde dag het parcoursrecord verbroken èn een Nederlands record. Helaas niet op naam van een Tri-Teamer maar Benjamin Levi en Dimitri Schellings deden het, ieder in hun eigen estafette team, prima op de kwart-afstand. Zo kwam er een einde aan een memorabel loopweekend.

De uitslagen van de Braassemloop:

5 km: Tineke Haitsma 24.59; 10 km: Richard de Smit 39.11, John Gras 1.03.00, Els van Deursen 1.03.00, Angelique Bosch 1.03.00, Miranda van der Meer 1.04.04, Mieke Groothengel 1.08.26, Karin Gerse 1.13.43; 21,1 km: Maarten Bosch 1.55.48.

Social media

De Zestig van Texel, 120km

De strijd op Texel!

In 2011 liep ik hier mijn eerste ultra (60 km) het was 25 graden met 6 uur 34 kwam ik gesloopt over de streep, maar wat opviel was dat je er ook een 120 km had die lopers waren voor mij helden en dacht dat wil ik ook.

Ben me gaan verdiepen in de kwalificatie eisen oeiii een 100 onder de 9 uur 30 stevig maar als je iets wil kan het, eerst maar eens sterker worden op de marathon en langzaam toe trainen naar mijn eerste 100.

Toen Mei 2011! werd mijn moeder heel ernstig ziek en we wisten dat ze nog maar heel erg kort te leven had “Ik zei mam jij gaat strijden en ik beloof je ik ga me kwalificeren voor de 120 van Texel en dan sta jij aan de finish……helaas is mams september 2011 veranderd in een vlinder die me altijd en overal steunt.

De eerste 100 was een hel na 60 ging de kaars uit en wist dat het een forse strijd zou worden maar ja zonder strijd geen glory…

2013/15/&17 ja ff iets inkorten de 60 op Texel gelopen en nog steeds liepen mijn helden de 120, met een PR van 5:41 op de 60 gelopen in (2017) veel wind brak het tot nu toe het beste jaar uit mijn carrière aan 2x een 100 1x een 130, het reisje in Friesland zat ff tegen.

Na wat blessureleed wilde ik toch in september 2018 aan de start staan in Winschoten. Daar liep ik een sterke 100km met een mooi PR 10:14. Ik durfde toen heel lief aan Henri een wildcard te vragen, ik denk dat hij mij net zo lief vond want met een hele onderbouwing kreeg ik hem! Als een kind zo blij. Mams ik mag starten……..

Ultra (eigenwijs) Pietje nam een externe trainer in de hand jaja klinkt decadent he, valt mee hoor het werd echt trainen, hartslagen berekend na een inspanningstest en op mijn laagste HF (151) liep ik al 4.55 min/km kwam gesloopt terug van de training hihi wel lekker.

Het ultraloop lijf maar vooral pyriformis links ( voor details zie google) had wat minder trek in deze verandering en gooide roet in het eten, roet is normaal in december en niet in januari…

Eind januari leek het beter te gaan en met hangen en wurgen een duurloop van 35 kunnen doen en zoals altijd schijnt achter de wolken de zon , tot 23 Februari goed kunnen trainen, maar piri rechts voelde denk aandacht tekort en daar was tegenvaller 2…..inmiddels was Team Texel al gevormd Daphne Albert en Mark heb beide heren hoog staan als mede trainers van het Tri-team en vond het een hele eer dat ze mee wilden met deze gek hahaha ik had ook pas na het jawoord de starttijd verteld……

3 weken rust en niet lopen daar wordt een ultraloper niet leuker van, mensen om me heen hebben aardig wat te verduren gekregen.

Ik ging zelfs luisteren naar mensen om me heen ach nooit te oud om te leren toch manuele therapie, accupunctuur (het lopende speldekussen) whaha Half maart met veel last langzaam hobbelen, vloekend thuis alles om mij heen geloofde erin behalve ik.

Inmiddels was ik zo uitgerust en fietste zo veel voelde me bijna Joop zoetemelk.

Eind maart een dubbeldekker van 2×14 met weinig last gaf me vertrouwen te starten en lopen op ervaring mentaal sterk uitgerust en met een drive van hier tot Tokyo….op naar ultra eiland Texel…inmiddels was me ook ter ore gekomen dat Guus er ging starten op de 60….

7 April 04:35 op de atletiekbaan! ik sta er tussen mijn helden en mag na 2 rondjes gaan we het donker in het loopt goed en geniet volop, na een uur het ochtendgloren en die vogels het ontwaken van de natuur nu ben ik de held……en weet dat mams nu al trots is.

De kilometers tikken lekker weg het TOP team doet het zo goed alles klopt voeding, routebegeleiding heerlijk, na 35 km wat kletsen met Rene schoen en besef dat piri zich koest houd.

Het strand op en ik weet dat is op Texel altijd wat minder dan thuis, voel me sterk en loop volgens Albert als een kogel… onderweg de grootste lol een sanitaire stop, vogels die stuk zijn, op stap met een ultraloper is nooit saai…..

De hors het laatste stuk strand is nog mooier ik waan me in het paradijs, behalve de benen die waren er al klaar mee. Op weg naar de keerlus kom ik Guus tegen echt geweldig. Ook nog vele aanmoedigingen van vele andere lopers die mij kennen. Bij de keerlus aangekomen op 60 km sprak Henri de legendarische worden Ultrapietje loopt nog inmiddels was het al een felle strijd aan het worden.

79 km daar was ze en niet alleen nee opa en oma waren er ook bij ik had het zo zwaar en wist je bent nu al trots op me, maar ik ga niet stoppen mijn pijn is relatief en gaat over….

Hardlopen leek op shuffelen Team Pieter deed er alles aan, 86 km Daphne komt naar me toe lopen met een verassing door gaan……na 4 km uit de slufter staan daar je vader broer zwager en komt Dominique naar je toe rennen ik kan de tranen niet meer binnen houden.

Allemaal voor die gekke pappa de kop wil door ik zing van binnen het nummer van Freddie Mercury& Monserrate caballe Guide me home………https://www.youtube.com/watch?v=q7Nqc-0JYj8….

Mark neemt het over een ultrapietje die wil maar niet meer kan ik heb geen idee meer wat ik allemaal heb lopen verkondigen van onzin tot iets minder onzin maar na 92 km was het op en met trots besloten de pijp aan maarten te geven en wat hij er mee doet zoekt die maar uit…..

Op het veld bij de finish kan ik amper gaan zitten, krijg een forse wegtrekker en ga bijna out maar team Pieter zou het team niet zijn als ze je in de kant leggen en je dochter zich ontfermt over gekke pappa……

Daar komt Guus met de laatste krachten haal ik hem binnen en stort weer ten aarde……na afloop gaan we samen op de foto omdat het moet dan hahahah.

Ik ben trots op wat ik gepresteerd heb na een matige voorbereiding onder het genot van een lekker biertje weet ik dat de wil er was maar de trainingsachterstand fors was, en als je dan toch nog op wilskracht tot 92 kilometer komt mag je alleen maar erg tevreden zijn.

De spierpijn is enorm net als de trots op mijn Team en je dierbaren die er voor je zijn….

Ultrapietje is weer terug en mooie verhalen volgen op naar de Leiden marathon ik heb inmiddels de langste duurloop gehad

Ciao Ultrapietje….

Social media
Facebook
Twitter