Kerstloop Dronten 2019

Door: Marc van de Kaa

Vandaag stond eigenlijk de 3de wedstrijd van het Zorg & Zekerheid circuit op het programma. Echter kreeg ik een startbewijs voor de Kerstloop in Dronten. Een halve marathon in mijn hometown, dat kon ik natuurlijk niet afslaan.

Vanwege de voorbereiding voor de Dutch Coast Ultra by night, eind januari, gebruikte ik deze halve marathon als training. Op een lekker, comfortabel tempo wilde ik deze halve lopen en daarbij met een negatieve split. De route bestond uit 2 ronden van 10km, waarbij de 2e ronde een extra lus had om aan de 21.1km te geraken.

Ronde 1 ging prima. Buiten het centrum erg veel last van de wind, maar het tempo en de hartslag bleven netjes binnen de perken. Genietend kwam ik langs start/finish voor de 2e ronde. Na de draai kreeg ik direct een flinke bui op mijn harses. Maar dat was niet de bedoeling, een bui stond niet in de brochure ūüėČ

Drijfnat vervolgde ik mijn weg en kwam in de polder alleen te lopen. Tegen de wind in beukend ging de hartslag natuurlijk wel wat omhoog. Maar alles voelde nog goed en ik vermaakte me prima. Even een selfie onderweg, een appje naar huis en voor ik het wist kon ik de kilometers aftellen. De laatste kilometers vlogen voorbij en al filmend kwam ik in 1:57:56 over de finish. Met een glimlach en nog fit. Dit was echt genieten!

Deze ‘thuiswedstrijd’ geeft me veel vertrouwen in de aankomende ultra’s, ik ben op de goede weg qua trainen!

Social media

Back to the future!

Door: Pieter den Edel

We schijven 12-12-2010, ja even terug in de tijd. Samen met Guus naar Spijkenisse, alwaar ik onder leiding van Guus mijn derde marathon liep en dat pas 6 weken na de marathon van Etten-leur stress, dat kan niet! Guus: jawel ga maar mee, je wilt toch naar Texel voor de 60. Ja oké niet piepen dus, in een winderig Spijkenisse, liep ik 12 minuten van mijn PR af in een race. Ongelofelijk man wat was ik blij.

We doen een sprong naar de toekomst, nee niet in een Delorean DMC-12 met Marty McFly en Dr. Emmett Brown, maar in een Subaru. Het was al een hele kunst om het apparaat op de weg te houden met die wind maar weet wel wat me te wachten staat straks. Ik haal mijn nummer op, mooi om weer veel bekende ultramakkers te zien en ook clubgenoten Angelique Tineke,Tineke en Caroline. Die waren er voor de hele en de halve. Tri-team goed spikecity

Ik wil los vandaag en geniet ervan dat doe ik niet zo vaak op de marathon. Deze afstand gebruik ik meer als training voor de wat langere loopjes. 10:30 achter de 3:30 pacer en Jetzt geht losss, ze hebben er goed de pas in 10 km 48:44. Met de wind is het wel menens, die blaast lekker. In het groepje gaat het goed. De halve gaat in 1:44:14 mooi steady. We lopen langs mooie velden en denk even terug aan de race met Guus. Man ik kon hem wel vervloeken soms. Elke keer ja bij blijven niet inzakken doorgaan niet opgeven je hebt nog 50% als je denkt dat je niet meer kan. Het heeft me wel gevormd als Ultraloper, hij blijft mijn grote voorbeeld.

Na 24 km besluit de chili con carne van gister zijn eigen leven te gaan lijden ik duik de berm. Ik ben wel mijn groepje kwijt net voor we een stuk met wind vol op kop krijgen. Voel me sterk en als een soort Rico Verhoeven knok ik met de wind en een gratis regenbui. Groepje ben ik wel kwijt, nou dan maar alleen, ik denk 37 km in 3 uur dan kan het een PR. Maar niets is zo veranderlijk als Ultrapietje, 3 uur 36 km een mooie tijd 5:00 min/km. We verslappen niet nee alles behalve we gaan nu lopers ophalen.

Het deprimerende industrie terrein is eruit we worden getrakteerd op moois. Na 40 km komt Marcel naast me fietsen psv supporter hij stelt voor de punten te delen vanmiddag ik zeg nee die blijven in Rotterdam. De baan op en met een mooie 3:34 ben ik vandaag dik maar dan ook dik tevreden als ik kijk waar ik vandaan kom. Ik ben zelf niet zo van de veren maar als ik er dan 2 spreekwoordelijk in den bibs mag steken gaat er een naar Daphne je zal maar samen leven met een Ultraloper en de 2e Mark v/d Vegt dat die Utrapietje wilt trainen. Ik ken mezelf wel een beetje en het is soms echt niet makkelijk. Maar zoals Guus altijd ze We zijn wel lief!!!!

Ciao Ultrapietje

Social media

Terug naar Terschelling…

Door: Pieter den Edel aka Ultrapietje

Vrijdag 1 november, de dag van Allerheiligen, het mooie vrienden weekend staat weer voor de deur, tringg de bel en ik doe open en daar is het, het weekend haha…

09:45 de boot op met Daphne, Mark, Rob en Carlo. Een dag later zou Eric langskomen voor 2 dagen. Het zooitje ongeregeld was helemaal compleet.

Rob trapte de wedstrijden af door op zaterdag een 10 km te lopen. De rest stond te kou kleumen in regen en kou. Na een fors stuk terug fietsen op de E-bike, was de kachel heerlijk warm.

Onze huiskok Mark den Blijker prepareerde een heerlijke race pasta, met name race. De volgende dag had Ultrapietje er veel plezier van haha…

Zondag 12:00, Daphne gaat los op de 21 km. Mark is teruggegaan naar het huisje, om vanaf km 15 haar op te vangen, om vervolgens de mentale strijd aan te gaan op de Longway.

12:40 met een scheepshoorn waarvan de mussen daar nu nog doof zijn begon ik aan de mooie reis van 42.2 km.

Het was best een beetje spannend, 2 weken ervoor een strijd geleverd in Drenthe, maar zonder strijd geen overwinning en na het vertrek van Jaap stam bij mijn cluppie en met Dicky aan het roer komt het daar in Rotterdam ook vast allemaal weer goed.

De Hartslag bleef lekker laag in zone 2, meer was ook niet de bedoeling, maar het lopen ging alles behalve op souplesse, het was harken zwoegen en werken…..

De eerste 15 km gingen nog redelijk in 1:22. Nu de duinen in en fartlekken en heel even leek de souplesse om de hoek te komen en mij te helpen. Maar zo snel als die kwam, nam die ook weer de benen pffff….

We binden de strijd aan met, ja daar is die, de sanitaire stop met een volle sprint de bossages in en de beplanting daar voorzien van wat meststoffen en de racepasta van Mark, vervolgden we onze reis.

30 km 2:47 qua tijd echt niet beroerd, maar ik was verwikkeld in een felle strijd met lichaam en geest en was van plan deze echt te winnen. Met volle benen het strand af en de Longway met een paar koude biertjes in het vooruitzicht knapte ik op, maar ook dit was van korte duur.

Ik troostte me met de gedachten dat de ISU er nog in zat en met wat zelfmedelijden en een kleine klaagzang tikte ik de 40 km af in 3:50. Nnog 2 en een klein beetje met de Brandaris in zich en de laatste paar honderd meter langs volle kroegen met Monique, Tineke, Rob, Carlo, Mark, Erik en Daphne, met een big smile over de meent…

Toch maar weer mooi geflikt deze klus en Daphne een topwedstrijd gelopen wat ook geen abc’tje was en Feyenoord gewonnen toen ging de beer helemaal los in de Heksenketel……

Het was nog lang onrustig op Terschelling.

Ciao Ultrapietje……

Social media

4 januari 2020 begint de nieuwe cursus Start to Run. 
Is jouw goede voornemen om lekker te bewegen?!

Meld je dan direct aan voor Start to Run en maak van jouw goede voornemen een succes!!

Klik hier om je direct aan te melden.

Facebook
Twitter