Halve van Katwijk 2019 “ The Mud Edition”

Door: Jeroen van Duivenboden

Vandaag stond de halve van Katwijk op de agenda, een schitterende loop in ons eigen trainingsgebied. Na de warmte vorige week in Willemstad was het vandaag prima loopweer, in ieder geval weer waar ik me beter bij voel!

Ik was ruim op tijd op de boulevard gearriveerd en nadat ik me had omgekleed ging ik even rondkijken of ik nog wat andere tri-teamers kon ontdekken. Benjamin was de eerste die ik tegenkwam, hij ging vandaag de 10 kilometer doen als training voor de 15 van Wassenaar waar hij wil gaan knallen! Richard was er ook, en als voorbereiding op de marathon van Amsterdam liep hij de halve als training. De laatste heren die ik tegen kwam waren Rob en Roald, zij hadden maar 1 doel en dat was genieten! Mijn doel was vandaag een tip uitproberen die ik van Mark van der Vegt had gekregen, doordat ik nogal eens op mijn horloge kijk tijdens een loop heeft dat nog weleens invloed op hoe ik me voel, door het horloge af te dekken en op gevoel te gaan lopen moet die invloed verdwijnen, ik was benieuwd!

Natte Start

Ik was klaar voor de 15 kilometers die voor me lagen en begaf me even voor 12 uur naar het startvak, Helaas bepaalde de man die boven achter de knoppen zit, dat een verfrissend buitje de lopers wel goed zou doen, alleen in plaats van een mals buitje drukte hij op het knopje zondvloed….Doorweekt vertrok iedereen voor zijn of haar race. De eerste kilometer regende het nog flink door en nadat we bij de soefi tempel de duinen in gingen werd het droog. De regen had de paden geen goed gedaan, grote plassen en modderstroken verzwaarden het toch al pittige parcours waar een Mud Master evenement jaloers op zou zijn geweest!

Panbos

Het afgedekte horloge beviel prima en ik zat in een heerlijk ritme, na 4 kilometer kwam het Panbos in zicht, voorzichtig over het wildrooster heen en dan weer door, waar we het bos ingingen daar gingen we na een rondje te hebben gelopen ook het bos weer uit. Er volgden nu 5 kilometers heuvel op en heuvel af, met dan weer wind mee en dan weer vol tegen, lekker stompen, ik hou d’r van!

Strand

Bij kilometer 12 wachtte de strandopgang op mij, normaal een pukkel waarbij ik het lopen even moet laten en wandelen wat meer voor de hand ligt, maar vandaag was het anders, met kleine pasjes kon ik op tempo blijven lopen, en op de top had ik een mooi uitzicht op een prachtig breed strand. Windkracht 7 in de rug en een harde ondergrond, wat wilde ik nog meer! Laagvliegend kwam Katwijk snel dichterbij en nadat ik over de finish was gegaan wachtte mij op mijn inmiddels weer ontblootte horloge een mooie verassing van 1:11:27! Wat een heerlijk gevoel was dat zeg en een gouden tip van Mark die ik zeker vaker ga toepassen.

Genoten

De halve van Katwijk was voor mij weer een geslaagd evenement waar ik erg van heb genoten en ik zou ook tegen jullie willen zeggen als je zin hebt pak hem dan mee volgend jaar, hij is de moeite waard.

Social media

Vestingloop Willemstad 2019

Door: Jeroen van Duivenboden

Voordat ik ga vertellen over de Vestingloop wil ik me eerst even voorstellen aan mensen die mij nog niet kennen. Ik ben Jeroen van Duivenboden. Bijna 45 jaar en ik kom uit voorschoten. Ik loop sinds mei dit jaar bij Mark van der Vegt in Mila 2, waar ik het reuze naar mijn zin heb. De afstanden die ik loop zijn van 5 km tot de marathon, welke voor volgend jaar weer op mijn lijstje staat. Buiten de weg, krijg ik ook steeds meer plezier in het lopen door de duinen, bossen en over het strand, dus voorlopig ben ik nog niet uitgelopen!

Dan nu mijn verslag van deze loop in het vestingdorpje Willemstad. Waar heel veel lopers richting Amsterdam vertrokken vandaag, toog ik met mijn vaste supportersgroepje, bestaande uit mijn vrouw, zoon en schoonmoeder richting het zuiden om deel te gaan nemen aan de Vestingloop in Willemstad. Deze loop is er 1 uit een serie van drie, Brielle en Hellevoetsluis maken het drietal compleet. Brielle heb ik ook gedaan en die was erg goed bevallen, waardoor ik besloten had om ook Willemstad te gaan doen. 10 km stond er op het programma voor mij, maar er was ook een kinderloop, een 5 km, een halve marathon en een 10 km wandeling. Kortom, voor ieder wat wils.

Om half twee klonk het startschot en kwamen de 462 deelnemers in beweging. Ik was vooraan gestart, want ik had wilde plannen voor vandaag, maar of dat zou gaan lukken… De 1ste kilometer ging in 3:58 de 2e in 4:00 minuten en de 3e in 4:05. Tot zover lag ik op schema. Na kilometer 3 kwamen er een paar lastige heuveltjes in het parcours. Met vol de wind tegen, viel het tempo voor mij niet vol te houden. Ik moest dus wat rustiger gaan lopen en zelfs een paar keer even wandelen om de hartslag wat omlaag te krijgen. Die was, door de combinatie van het warme weer en het tempo, goed hoog . Na de polder kwamen we steeds meer in de buurt van Willemstad waar de vestingwallen lagen te wachten voor ons, dus weer omhoog en omlaag en veel bochtenwerk maar supergaaf om te lopen. Je gaat een soort terug in het verleden. Na de vestingwallen volgde er nog een rondje door het dorp zelf en uiteindelijk kwam de finish in zicht die lag bij de jachthaven van Willemstad. Na 43:47 kwam ik over de finish met een 16e plek in het eindklassement, gezien de omstandigheden, een prachtig resultaat natuurlijk! Volgende week Katwijk uit, altijd lastig maar nu al veel zin in!

Social media

Marathon du Medoc

Van nature ben ik geen loper. De reden dat ik 2,5 jaar geleden gestart ben met lopen is dat het efficiënt en praktisch is met een gezin met jonge kinderen. Om ook daadwerkelijk gemotiveerd te blijven schrijf ik met regelmaat in voor hardloop evenementen. Vorig jaar las ik iets over een marathon met wijnposten waarbij ook nog eens iedereen verkleed is. Aangezien ik van nature wel een wijnliefhebber ben leek mij dit ideaal. Mijn missie voor 2019 werd dan ook meedoen aan de Marathon du Medoc op 7 september 2019.

Ondanks dat veel mensen het een bizar en onverantwoordelijk evenement vinden is het toch echt een wereld event wat dit jaar voor de 35e keer werd georganiseerd. De 10.0000 startbewijzen zijn binnen no-time uitverkocht. Zodra de inschrijving open was, begin maart, heb ik direct tickets inclusief accommodatie en vliegtickets gekocht. No way back.
Hoe train je voor deze marathon? Het goede nieuws was dat ik al in training was voor de halve van Leiden en dat ik mij had aangesloten bij Tri Team. Wijn drinken doe ik meestal ieder weekend, dus het gaat alleen nog over het op peil houden in de zomermaanden en nog wat extra kilometers maken. Met de warme zomer van afgelopen jaar was dat best wel een uitdaging. Ik begon al tegen mijzelf te zeggen ‘je loopt in een achtje, dus ik kan na 21 km stoppen’ en ‘je mag er 6 uur en 30 minuten over doen, maar zo strikt zullen ze toch niet zijn’.

Matchday; wat je op de filmpjes en foto’s ziet over deze marathon, zo is het echt. Het start- en finish dorp Pauillac is omgetoverd tot een groot evenementen terrein met alleen maar vrolijke, verklede mensen, muziek en standjes met eten en drinken. Vlak voor de start wordt iedereen verblijd en verbluft met acrobatische acts en na het startschot gaan al die gekke mensen ook nog eens in draf.
Na 3 km is de eerste stop waar je nog een klein ontbijt kan scoren. Vanaf 6 km begint het echte werk. Zo rond 10.15 uur pakte wij het eerste wijntje en het smaakte nog eens bijzonder goed ook! Hierna volgen nog 23 stops waar je overal tegoed kon doen aan wijn. Het mooie van dit evenement is dat naast de wijn ook goed gezorgd wordt voor ander eten en drinken. Bij iedere stop stond ook water, cola, fruit, crackers, chips, koek, etc. Daarnaast was het entertainment en publiek zowel bij de stops als langs de route uitmuntend. Denk hier bij aan vele live bands en een drive-in disco midden in de wijnvelden.

Na 21 km liepen we weer door het startdorp. Het dorp wat wekenlang in mijn achterhoofd een stopoptie was, maar die optie kwam vandaag niet in mijn woordenboek voor. We lagen meer dan goed op schema en ondanks dat ik echt wel mijn benen voelde was de omgeving en ervaring te mooi om te stoppen. Daarnaast hadden we ook nog voldoende speling qua tijd om de opwaartse stukken te wandelen en überhaupt tussendoor nog wat langere pauzes te nemen bij de chateaus.


De laatste 5 km, toen ik eigenlijk echt geen zin meer had, was daar een lange vlakke weg (fijn voor de beentjes) langs het water met standjes met oesters, entrecote, kaas en ijs. Smaakt dat zo tijdens een marathon? Ja! Vervolgens genoeg energie om er nog een laatste, soort van, sprintje uit te persen om zo juichend over de finish te komen en een welverdiend verfrissend biertje te drinken. Dat is toch wel de beste beloning na zo’n grote inspanning.

Social media
Facebook
Twitter