Otterlo trail 2020

Door: Els van Deursen

Welke tijd ik loop doet er niet toe en toch kijk ik af en toe tijdens de Otterlo trail op mijn horloge. Niet hoe snel het gaat, maar om te kijken hoeveel kilometer we al gelopen hebben en dan verbaast te zijn hoever we al zijn. Het gaat lekker. 

Met 10 Tri-Teamers doen we mee met de Otterlo trail aan de rand van NP de Hoge Veluwe. Het is een nog niet zo bekende loop en dat maakt het extra leuk, omdat het niet overvol is. Als eerste gaan Jeffrey, Daphne, Tineke, Monique, Rob, John en ik van start voor de 17 km en een half uurtje later Diane, haar dochter Daniëlle en Chantal voor de 10 km. Het is in het begin fris, maar al snel een prima looptemperatuur. 

De route is mooi, veel singletracks door het bos. We volgen een stuk een mountainbikeroute, met veel bochten en gaan over meer brede zandpaden langs de bosrand, heel afwisselend. Het loopt lekker vlot. Jeffrey loopt voorin het veld. Daphne, Tineke en Rob lopen met elkaar op met Monique er vlak achter. John en ik zijn achter in het lopersveld gestart, rustig beginnen en genoeg ruimte nemen om niet te struikelen over boomwortels of andere obstakels. Rustig starten blijkt een goed idee, want hoe verder we op de route zijn des te meer lopers halen we in. 

De venijn zit  in de staart, hier dus ook. De flinke zandverstuiving na 12 kilometer, mooi maar pittig, kleine heuveltjes door het bos en dan een paar kuitenbijters. Het wordt nog even doorzetten. Hoog over een smal pad langs een stuk heide. Genieten ondanks dat ik de benen nu wat ga voelen. Gelukkig is het laatste stuk zandpad niet te mul door de vele regen die er is gevallen. 

Om het voetbalveld heen en we zijn er. Voordeel van de start bij een voetbalclub zijn toch wel de douches, heerlijk, en de kantine met lekkere erwtensoep (bedankt Chris). Voor we weer terug gaan, met elkaar onze sportieve avonturen bespreken en even bijkomen. Een trail om voor volgend jaar weer in de agenda te zetten. 

Social media

Halve van Gouda 2019

Door: Jeroen van Duivenboden

Na de Veluwetrail van begin oktober was het even uit met de pret voor wat betreft de evenementen. De eerste stond voor vandaag weer op het programma en wel de halve van Gouda.

Dit was de eerste editie en buiten de halve kon je ook kiezen voor een 10 kilometer, waar onze Benjamin aan mee ging doen, en een kidsloop. Het parcours liep van de buitenkant van Gouda door het plassengebied van Gouda en Reeuwijk., werkelijk een prachtige route! Na een voorspoedige rit arriveerde ik veel te vroeg bij sporthal de zebra waar je je startnummer kon ophalen en er gelegenheid was om je om te kleden. Prima geregeld! De start was om 13:00 uur en een half uurtje van te voren wandelde ik naar het startgebied, gelegen op een smalle dijk. Beneden naast deze dijk lag het terrein van een rugbyclub waar je mooi een warming up kon doen. Om 13:00 uur precies werden we weggeschoten voor onze race tegen de klok!

Ik had, na de goede ervaring tijdens de halve van Katwijk, mijn horloge weer afgedekt en ging dus weer weg op mijn eigen gevoel en tempo. Prima combinatie voor mij. Al spoedig kwam ik met 2 andere lopers in een klein groepje terecht en de kilometers gingen spoedig voorbij.

De omgeving was werkelijk prachtig, mooie rietkragen, kleine slootjes met bruggetjes eroverheen, een aanvallende reiger(!) en natuurlijk een zonnetje aan de hemel, wat het geheel alleen maar mooier maakte.

Vanaf kilometer 16 begon ik het wat zwaarder te krijgen, normaal concentreer ik me dan op het publiek maar dat was hier niet in grote getale aanwezig, dus moest ik wat anders verzinnen. Dat ‘anders’, werden de woorden van Guus van Veen, die me ooit vertelde dat je niet moet denken aan hoever je nog moet maar aan hoeveel je al gedaan hebt! En ook deze keer werkte dat weer! Kilometer 17, 18 en 19 gingen vlot voorbij en ik vond aansluiting bij een andere loper die iets sneller liep dan ik, dus daar kon ik me mooi aan optrekken! Samen draaiden we de dijk weer op waar de finish was en als dank mocht hij voor me over de mat heen lopen en zat de halve erop! Hoe groot was de verrassing toen ik mijn klokje vanonder mijn shirt tevoorschijn haalde! 1:35:17!! Na nog 3 keer kijken, het stond er echt, kwamen de waterlanders tevoorschijn van vermoeidheid, maar helemaal van blijdschap want dit betekende een verbetering van mijn pr, van 1:38:47 naar 1:35:17!

Terug wandelend naar de sporthal liep ik met een grote grijns op mijn gezicht want dit had ik nooit verwacht! Na een lekkere warme douche, stapte ik zeer voldaan weer in de auto richting Voorschoten. Benjamin tenslotte liep ook weer een mooie 10 kilometer wedstrijd en finishte in 39:05 minuten!

Kortom de mini delegatie van het WZK Tri Team had haar visitekaartje afgegeven in Gouda, en voor iedereen, houd hem in de gaten voor volgend jaar want het is een prachtige loop!

Social media

Runningcenter Katwijk duinloopcircuit

Door: Marc van de Kaa

Sinds ik de eerste ultra liep in 2018 wist ik: dit zijn mijn afstanden. Niet omdat ik nou zo’n talent ben, maar omdat ik kan genieten van die afstanden. Uren onderweg zijn, de mentale strijd met jezelf. Geweldig! Inmiddels alweer de 4e achter de rug en een 5e in de planning. Ik ben nog lang niet klaar met die afstanden.

Om mijn snelheid omhoog te krikken, loop ik dit seizoen wat korte afstanden. 5km wedstrijden, even aan de andere kant van het hardloopspectrum. Daarom stond ik 9 november aan de start van de 5km van het Runningcenter Katwijk Duinloopcircuit;

Na het ochtendritueel, werp ik een blik op de buienradar. Een dreigend beeld verschijnt op het scherm van mijn telefoon. Een één of andere depressie hangt precies boven de regio Katwijk. Veel wind en er wordt neerslag verwacht. Maar….. na 1000 uur wordt het zo’n beetje droog en zo optimistisch als ik ben ga ik voor een zomerse outfit. Korte broek, kort shirt en fivefingers. 
Ik stap in de auto naar Katwijk, de wind en regen beuken tegen de auto en bij aankomst wacht ik op een droog moment. Tevergeefs natuurlijk. Een korte sprint naar binnen om een startnummer te bemachtigen. Het is nog rustig en op mijn verzoek om met mijn startnummer ook wat zon mee te geven, tekent de dame bij de inschrijfbalie een zonnetje op mijn startnummer. Twee koppen koffie later, loop ik met de andere lopers richting de start. Verhip, het is droog!! Zie je wel, de weergoden moet je gewoon uitdagen. De harde wind neem ik voor lief en bibberend sta ik in het startvak. Ineens hoor ik een knal en schijnbaar is het startschot gevallen.

Ik ga op weg en trap iets op de rem om niet in die bekende valkuil te vallen: te snel starten. Maar met windkracht 5 in de rug, gaat het tempo toch aardig omhoog en ik vind het wel prima. De schelpenpaden zijn veranderd in sloten en waar ik de eerste paar honderd meter nog mijn best doe om de plassen te ontwijken, geef ik me al vrij snel over. Er dwars doorheen. 
Na een kilometer begint de regen, een druppel en daarna emmers tegelijk. Het parcours draait tegen de wind in, dus ik krijg behoorlijk wat te verduren. Met dichtgeknepen oogjes en vuurrode armen en benen, begin ik aan het stuk met de klimmetjes. Niet voor niets heet dit stuk op strava: segement met die kl*** klimmetjes. Er is geen woord van gelogen. Gestaag boks ik tegen de wind en regen. 5 kilometer is toch best wel lang, bedenk ik me op dat moment. 
De finish komt in zicht en die komt op een goed moment. Ik vind het mooi geweest 😉 De laatste paar honderd meter is het wadlopen en dan kan ik afklokken op 24:38 minuten. Meer dan tevreden gezien de omstandigheden. Vanaf de finish direct de auto in, verwarming op standje kernsplitsing en direct naar huis om op te warmen onder de douche.
Wat is hardlopen toch een mooie sport! 

Social media

4 januari 2020 begint de nieuwe cursus Start to Run. 
Is jouw goede voornemen om lekker te bewegen?!

Meld je dan direct aan voor Start to Run en maak van jouw goede voornemen een succes!!

Klik hier om je direct aan te melden.

Facebook
Twitter