Marathon du Medoc

Van nature ben ik geen loper. De reden dat ik 2,5 jaar geleden gestart ben met lopen is dat het efficiënt en praktisch is met een gezin met jonge kinderen. Om ook daadwerkelijk gemotiveerd te blijven schrijf ik met regelmaat in voor hardloop evenementen. Vorig jaar las ik iets over een marathon met wijnposten waarbij ook nog eens iedereen verkleed is. Aangezien ik van nature wel een wijnliefhebber ben leek mij dit ideaal. Mijn missie voor 2019 werd dan ook meedoen aan de Marathon du Medoc op 7 september 2019.

Ondanks dat veel mensen het een bizar en onverantwoordelijk evenement vinden is het toch echt een wereld event wat dit jaar voor de 35e keer werd georganiseerd. De 10.0000 startbewijzen zijn binnen no-time uitverkocht. Zodra de inschrijving open was, begin maart, heb ik direct tickets inclusief accommodatie en vliegtickets gekocht. No way back.
Hoe train je voor deze marathon? Het goede nieuws was dat ik al in training was voor de halve van Leiden en dat ik mij had aangesloten bij Tri Team. Wijn drinken doe ik meestal ieder weekend, dus het gaat alleen nog over het op peil houden in de zomermaanden en nog wat extra kilometers maken. Met de warme zomer van afgelopen jaar was dat best wel een uitdaging. Ik begon al tegen mijzelf te zeggen ‘je loopt in een achtje, dus ik kan na 21 km stoppen’ en ‘je mag er 6 uur en 30 minuten over doen, maar zo strikt zullen ze toch niet zijn’.

Matchday; wat je op de filmpjes en foto’s ziet over deze marathon, zo is het echt. Het start- en finish dorp Pauillac is omgetoverd tot een groot evenementen terrein met alleen maar vrolijke, verklede mensen, muziek en standjes met eten en drinken. Vlak voor de start wordt iedereen verblijd en verbluft met acrobatische acts en na het startschot gaan al die gekke mensen ook nog eens in draf.
Na 3 km is de eerste stop waar je nog een klein ontbijt kan scoren. Vanaf 6 km begint het echte werk. Zo rond 10.15 uur pakte wij het eerste wijntje en het smaakte nog eens bijzonder goed ook! Hierna volgen nog 23 stops waar je overal tegoed kon doen aan wijn. Het mooie van dit evenement is dat naast de wijn ook goed gezorgd wordt voor ander eten en drinken. Bij iedere stop stond ook water, cola, fruit, crackers, chips, koek, etc. Daarnaast was het entertainment en publiek zowel bij de stops als langs de route uitmuntend. Denk hier bij aan vele live bands en een drive-in disco midden in de wijnvelden.

Na 21 km liepen we weer door het startdorp. Het dorp wat wekenlang in mijn achterhoofd een stopoptie was, maar die optie kwam vandaag niet in mijn woordenboek voor. We lagen meer dan goed op schema en ondanks dat ik echt wel mijn benen voelde was de omgeving en ervaring te mooi om te stoppen. Daarnaast hadden we ook nog voldoende speling qua tijd om de opwaartse stukken te wandelen en überhaupt tussendoor nog wat langere pauzes te nemen bij de chateaus.


De laatste 5 km, toen ik eigenlijk echt geen zin meer had, was daar een lange vlakke weg (fijn voor de beentjes) langs het water met standjes met oesters, entrecote, kaas en ijs. Smaakt dat zo tijdens een marathon? Ja! Vervolgens genoeg energie om er nog een laatste, soort van, sprintje uit te persen om zo juichend over de finish te komen en een welverdiend verfrissend biertje te drinken. Dat is toch wel de beste beloning na zo’n grote inspanning.

Social media
Facebook
Twitter